Kimi insanlar daha 1 yaşına bile varmadan vefat ediyor, kimi insanlar 130-140 yaşına kadar yaşayabiliyor. Peki, bir an olsun kalbimizi dinleyip kendimize soruyor muyuz: Bu hayatın sonunda kendimizi cennete mi, cehenneme mi daha yakın görüyoruz?

Her şeyi basite alıp yaşamaya çalışıyoruz. Oysa geçici bir dünya uğruna sonsuz ahiretimizi tehlikeye atıyoruz. Namazsız bir hayatla insan gerçekten huzuru bulabilir mi? Belki gülüyoruz, eğleniyoruz ama kalbimizin derinliklerinde bir şeylerin eksik olduğunu hissediyoruz.

Ne bir insanın imanına vesile olabildik ne de bizi yanlışa sürükleyen, kul hakkına sokan işlerden gerektiği gibi uzaklaşabildik. Dünya telaşına kapılıp asıl varış yerimizi unutuyoruz.

Bazen insanın içi daralıyor, kendini sorgulamak ve bir şeyler yazmak istiyor. Ben de bugün bunları düşündüm ve içimden geldiği gibi yazmak istedim.

Rabbim hepimize imanla yaşamayı, imanla ölmeyi, namazı hayatımızın merkezine almayı ve ahiretimizi güzelleştirecek bir ömür sürmeyi nasip etsin. Âmin. 🤲🏻 hayırlı forumlar