geçenlerde bende bir konuda 2 arkadaşı yanlış anladım. adamlar ısrarla bana doğruyu söylüyor, ben diretiyorum. en son neyi anlamadığımı görünce haklı olduklarını anladım, dedim kusra bakmayın cehalet (burda cahil benim) zor iş. bu devirde iletişimde zor iş, hepimiz stresli ve alınganız, bir de kendimizi ifade etmek için yeterince iyi cümle kurmuyoruz; sanki karşımızdaki zihin okuyor, kendi iç sesimiz gibi bizi anlamasını bekliyoruz. bazıları da hala hiçbir şey üzerine düşünmeden dalıyor, iç dökümü diye konu açtım; neymiş efendim, konu uzunmuş. e güzel kardeşim ben sana pm atmadım gel oku diye, konuya seni etiketlemedim, sana hitap etmiyorsa okuma. bazen de karşı taraf nasıl istiyorsa öyle algıladığı için sekteye uğruyor yazılanlar.
Asıl sorun Türkçeyi yeterince iyi kullanamamak kelimelerin çoğunu kullanmıyoruz aynı kelimeyi çeşit çeşit anlamalrda kullanmaya çalışıyoruz. Anlam karışıklıkları öyle bir noktaya geldi ki artık kelimenin gerçek anlamına bakmıyoruz karşıdaki hangi tonda vurguda söyledi ona bakıyoruz. Bu zefer forum gibi tamamen yazı olan yerlerde sıç... batırıyoruz. Kimse kimseyi anlamıyor. Türkçenin özüne o geniş kelime haznesine dönmemiz lazım.
Geçen bir video izlemiştim. "Ne Bakıyon ........" Noktalı yere ne koyarsan koy hakaret oluyor. İstersen papatya koy. Birine papatya diye hareket edebilrimisin.. işte günümüzde bunu mümkün kıldık.