geçenlerde bende bir konuda 2 arkadaşı yanlış anladım. adamlar ısrarla bana doğruyu söylüyor, ben diretiyorum. en son neyi anlamadığımı görünce haklı olduklarını anladım, dedim kusra bakmayın cehalet (burda cahil benim) zor iş. bu devirde iletişimde zor iş, hepimiz stresli ve alınganız, bir de kendimizi ifade etmek için yeterince iyi cümle kurmuyoruz; sanki karşımızdaki zihin okuyor, kendi iç sesimiz gibi bizi anlamasını bekliyoruz. bazıları da hala hiçbir şey üzerine düşünmeden dalıyor, iç dökümü diye konu açtım; neymiş efendim, konu uzunmuş. e güzel kardeşim ben sana pm atmadım gel oku diye, konuya seni etiketlemedim, sana hitap etmiyorsa okuma. bazen de karşı taraf nasıl istiyorsa öyle algıladığı için sekteye uğruyor yazılanlar.