2008-2010 Yıllarında Geliştirdiğim Bir Proje ve Başımıza Gelenler
Yıl 2008 ya da 2010. Bir proje geliştirdim.
Projeyi yazdım, çizdim, 10 sayfadan fazla dosyaladım. Projenin kesin tutacağına ve güzel para kazandıracağına inanıyordum. Projeyi ve notlarımı o kadar çok okuyordum ki önüme gelene anlatıyordum. Anlattığım kişilerden de olumlu dönüşler alıyordum.
Gelelim projeye ve yaşadığımız olaylara.
Proje neydi?
Projemiz mezarlarımız ve mezarlara dua gönderme üzerineydi. Mezarlarımız, mezaradua, duayolla gibi domainler aldık. Projeyi hayata geçirmek için buradan bir yazılımcı arkadaşla anlaştık ve çalışmaya başladık.
Projenin mantığını anlatayım.
Şimdiki Facebook, Instagram ve X gibi sosyal medya platformlarını düşünün. Benzer bir mantık vardı ama farklı bir yapıya sahipti.
Sistem tamamen vefat eden kişileri ve mezarlarını listeleyecekti. Kullanıcılar kendi aile fertlerini sisteme ekleyecekti. Nasıl ki şimdi arkadaşlarınızı, annenizi, babanızı sosyal medyada ekliyorsunuz, bizim sistemimizde de vefat eden yakınlarınızı, rahmete erenleri listeleyebilecektiniz.
Sistem nasıl çalışıyordu?
Kullanıcı siteye girip üye olacak ve mezar ekleyecekti.
Mezar taşında yazdığı gibi kişinin adı, soyadı, doğum tarihi, ölüm tarihi ve hakkında bilgileri girilecekti. Ayrıca mezarın dört fotoğrafı yüklenecekti.
Mezarın başında bir mezar taşı olmasına ya da mezarın yapılmış olmasına gerek yoktu. Kullanıcı, vefat eden yakınlarını ekleyebilecek ve bu kişiler kendi profilinde listelenecekti.
Aynı şekilde dernekler, köyler ve mahalleler de sisteme eklenebilecekti.
Sistemde 81 ilin, 900 ilçenin ve 50 bin belde, köy ve kasabanın listesi bulunacaktı.
Şimdi gelelim sistemin işleyişine ve mantığına.
Ben siteye giriyorum, karşıma Ahmet'in mezarı çıkıyor. Mezar sayfasının üst kısmında bir açılır menü bulunuyor. Buradan dua seçiyorum. Kur'an-ı Kerim'deki bütün sureler ve dualar listeleniyor. Fatiha Suresi'ni seçiyorum. Ardından duayı okuyacak hocayı seçiyorum. Hocalar da ayrı bir listede sıralanıyor.
Son olarak **Dua Yolla** butonuna basıyorum ve dua okunmaya başlıyor.
Mezar sayfasının altında ise şu seçenekler bulunuyor:
- Mezarı beğen butonu
- Su dökme ikonu, yani ibrik
- Mezara çiçek gönderme, gül ikonu
Bunları kullanarak mezara dua gönderebiliyor, su dökebiliyor ve çiçek gönderebiliyordum.
Yaptığım bu işlemler, mezarı sisteme kimin eklediğinin profilinde bildirim olarak görünüyordu.
Örneğin, şöyle bir bildirim gidiyordu:
"Kamil, Ahmet Bey'in mezarına dua yolladı. Üç kez Fatiha okudu, mezara su döktü ve çiçek gönderdi."
Sistem bu şekilde çalışacak ve kapsamlı bir mezar arşivi oluşturacaktı. Amaç, bütün mezarları listelemekti.
## Kazanç modeli nasıldı?
Mezar sayfasının altında şu seçenekler bulunacaktı:
- Bu mezarı sahiplen.
- Bu mezarı yaptır.
- Bu mezarı temizlet.
- Bu mezara gül, çiçek ve çeşitli bitkiler diktir.
Bu seçenekler ücretli olacaktı.
Yani her memlekette, her beldede mezarcı dükkânları bulunuyor. Sistemde de bu mezarcı dükkânları listelenecekti.
Örneğin, İstanbul Beykoz Tokatköy'de Mezarcı Mehmet Usta gibi işletmeler sisteme eklenecekti.
Almanya'da yaşayan bir kullanıcı, Çorum'da vefat etmiş annesinin mezarını sistem üzerinden bulabilecek, istediği mermer veya mozaik mezar modelini seçebilecek ve ödemesini yaparak bir hafta içerisinde annesinin mezarını yaptırabilecekti.
Mezar modelleri sistemde hazır bulunacaktı.
Kullanıcı mezarını temizletebilecek, mezara gül ve çiçek ektirebilecek, çeşitli hizmetlerden yararlanabilecekti.
Kazanç modelimiz bu şekildeydi.
Sisteme ilk eklenecek mezarlar
İlk aşamada köy dernekleri, köylerindeki mezarları toplu olarak sisteme ekleyebilecekti. Köyde yaşayan kullanıcılar da anne, baba ve dedelerinin mezarlarına sahip çıkabilecekti.
Mezarları kullanıcılar ekleyecekti. Mezar başına 2008 yılında 1 TL ücret ödenmesini düşünmüştük. Kullanıcı, beş fotoğrafla birlikte mezarı sisteme ekleyecekti. Mezar taşında yazan bilgiler yönetici onayından geçtikten sonra sistemde yayımlanacaktı.
Kullanıcının hesabına eklediği mezar başına 1 TL yazılacaktı. Örneğin, 100 mezar ekleyen bir kullanıcının hesabına 100 TL yatırılacaktı. Bu ücret mezar başına 10 TL de olabilirdi. Ücreti yönetici belirleyecekti.
Bir diğer konu da ünlü kişilerin mezarlarıydı.
Sanatçıların ve siyasetçilerin mezarları sisteme eklenecekti. Bunun da hızlı bir şekilde ziyaretçi çekmemizi ve sitenin daha hızlı yükselmesini sağlayacağını düşünüyorduk.
İstanbul'da yaşayan bir kullanıcı, Giresun'daki bir mezarı da uzaktan sisteme ekletebilecekti. Sistem bu şekilde işleyecekti.
Projenin popüler olması için düşündüklerimiz
Diyanet'i arayıp ses kaydı almak ya da Diyanet'e e-posta göndererek sistem hakkında görüş almak ve bu görüşleri sitede yayımlamak istiyorduk.
Ünlü, sakallı ve cübbeli hocaları arayarak ya da ziyaret ederek projeyle ilgili görüşlerini alıp sitede yayımlamayı düşünüyorduk.
Ayrıca haber sitelerine veya haber ajanslarına haber yaptırarak projenin tanıtımını yapabilecektik.
Proje bu şekilde ilerleyecekti.
Yazılım bitti, proje hayata geçti
Her neyse, yazılımımız bitti. Sisteme 500-1.000 adet mezar listeledik. Site yaklaşık üç ay boyunca Google'da indekslendi.
Ancak projede yazılımsal hatalar oluştu. Bizim yazılımcı arkadaş ortadan kayboldu, kendisine ulaşamadık ve işler istediğimiz gibi gitmedi.
Site açık duruyordu. Daha sonra bir aksilik oldu ve site hacklendi. Sitede tuhaf bir durum oluşmuştu.
Mezar sayfasında, ünlü bir adamın mezarı başında karısı dua ediyordu. Bizim sayfamızdaki resmin sağında ve solunda siyahi kişilerin yer aldığı yetişkin içerikli görseller bulunuyordu. Bizim bundan haberimiz yoktu.
Aradan sekiz ay ya da bir yıl geçti. Site kapandı. Domainleri de yenilemedik. Proje askıda kaldı.
Sabah saat 05.00'te kapı çaldı
Sabahın beşinde kapı çaldı.
Kapıda ekipler vardı. Çocuklar ağlıyor, hanım şaşkınlık yaşıyordu. Bilgisayarın ve telefonun yanı sıra çekyatın altında bulunan film CD'lerini de aldılar. Bunlar macera ve Türk filmleriydi; ailecek oturup izlediğimiz filmlerdi.
Beni de alıp götürdüler.
İstanbul Gayrettepe'ye getirdiler.
Karakolda yaşananlar
Karakola gittik. O dönem iş insanıydım. Yanımda 20 kişiden fazla çalışanım vardı. Durumumuz iyiydi. Sabah saat sekizde iş başı yapılacak, çalışanlar servislere binecekti.
Bizim ifadelerimizi alıyorlardı ama oradaki arkadaşların bilgisayar ve internetle pek işleri yoktu.
Karşı tarafın avukatı, sitenin görüntülerini almış, ekran görüntülerini çekmiş ve dosyalayarak savcılığa şikâyette bulunmuştu.
Orada oturan bir bayan kardeşimiz bana sordu:
"Bu site senin mi? Bunu sen mi yayımladın?"
Ben de "Hangi site?" diye sordum.
Beş altı adet domain almıştık. Hepsinde bloglar, projeler ve farklı çalışmalar vardı.
Resimlere baktım ve şöyle dedim:
"Sitenin adını yazın, bakalım site açık mı?"
Google'a sitenin adını yazdım. Sonuçta site kapalıydı.
Ben de bunun üzerine, "Bu sitenin amacı bu değil zaten." dedim.
Öğlene kadar bu şekilde devam etti. Daha sonra beni kapıya çıkardılar. Koridorda oturuyordum.
O sırada uzun boylu bir arkadaş geldi ve şöyle dedi:
"Bir avukat bul. Bu işten sıyrılamazsın. Seni bırakmazlar, ifadeni alıp savcıya götürürler."
Ben henüz ifademi yazdıramamıştım. Bir türlü anlaşamıyorduk.
Kimi arayacağımı da bilmiyordum. Kendi şirketimde çek, senet ve benzeri işlerle uğraşan bir avukat vardı. Onu aramaya utanıyordum.
Tanıdıklarımı da arayamıyordum. Böyle bir olayın duyulmasını istemiyordum.
Avukat bulduk ve savcıya çıktık
Daha sonra bir akrabam, bir bayan avukat gönderdi.
Ben kendisine durumu tam olarak anlatmadım. Beni neden aldıklarını bilmediğimi söyledim.
Avukat geldi. Ona durumu anlattım ve birlikte ifadeyi yazdık.
Domainler Türk firması üzerinden alınmıştı. Sunucu ise zaten kapalıydı. Domainleri alırken kullandığımız telefon numarası kontörlü bir hatta aitti. O hat da kapalıydı; ortada yoktu
Her neyse, savcılığa götürdüler. Savcı bizi çağırmıştı.
Avukat hanım biraz ağladı, sızladı. "Efendim, bu kişi şu işi yapıyor, bu işle uğraşıyor. Esnaftır, bu olayla ilgisi yok. Bir yanlışlık var." gibi ifadelerle durumu anlatmaya çalıştı.
Sonunda bizi serbest bıraktılar.
Mahkemeler ve yaşadıklarımız
Altıdan fazla mahkemeye çıktım. Sayısını artık hatırlamıyorum.
Davayı açan kişiyi hiç görmedim. Her duruşmaya başka bir avukat giriyordu.
Benim elimde noter onaylı proje dosyaları ve belgeler vardı. Ancak bunlara rağmen süreç devam etti.
Sonuçta avukat hanım bizi iyi öptü. 200 bin liradan fazla para ödedik.
En sonunda, avukat aracılığıyla şikâyetçi hakkında uzun bir özür e-postası yazıp gönderdik ve dava kapandı.
Bizden alınan eşyalar ise bize hiç ulaşmadı. Zaten bilgisayarda da bir şey yoktu. Evdeki çocukların oyun oynadığı bilgisayardı. Onların peşine de düşmedik.
Bu olay bize ders oldu.
Bu süreçte bize çok yardımcı olan dostlarımız da oldu, bizimle dalga geçen, küfreden insanlar da oldu. Allah hepsinden razı olsun.
Son olarak
Sizde küfür edtmeyın diye ai ile duzenlenmiştir tr hatalar giderilmiş konu oldugu gibi aktarilmiş dokıunulmamıştır.
Bu arada, proje notlarım hâlâ bende. Proje noter tarafından onaylanmış ve tasdik edilmiş durumda. 👍