Selam arkadaşlar iyi akşamlar.

Bayadır bir süredir alkolizm ile mücadele ediyorum.Bu illet yüzünden başıma gelmeyen de kalmadı zaten maddi olarak zorlanırken bu bağımlılık çok pahalı bir bağımlılık bununla da ekstra mücadele ediyorum.2 haftadır yıllık izindeyim ne kadar bağımlı olduğumu daha çok ıdrak ettim.Maalesef ne gururum kaldi ne sempatim.Bir insan her gün kendinden nefret eder mi? Sırf o sesleri bastırmak için bile alkol alıyorum.Kaçış deyin yaşamak deyin ne derseniz işte.Ama şunu söyleyeyim 'kimse sinanmadığı günahın masumu değildir.'

Birkaç kez amatemden randevu aldım ama gitmeye cesaret edemedim fakat bu kez haftaya Çarşamba Kadıköyde amatem polikliniğine randevu aldım hiç olmadığım kadar kararlıyım.Kurturum kurtulmam bilmiyorum ama bu kez deneyeceğim.Sadece bana bol şans dileyin, her gün ettiğiniz dualarda sadece beni de hatırlayıp iradem için dua etseniz de kâfidir.

Eyvallah.Herkese iyi forumlar.