Hocam öncelikle bunları yazmakta utanılacak hiçbir şey yok. Bazen ne kadar çabalasak da işler yolunda gitmiyor. Bence şu an kendinize yüklenmek yerine biraz nefes alıp güvendiğiniz biriyle konuşmaya çalışın. Her şeyi tek başınıza çözmek zorunda değilsiniz.

Hocam selam. Seni tanımıyorum. Ama çok güzel şeyler yazmışsın. Benim diyeceğim şey enerjini doğru insanlara vermen olacak. İnsan zor zamanlarında anlıyor herşeyi. Ben de kendi çapında çok büyük şeyler atlatmış biriyim. Düşüncelerim şuna evrildi: Bir zorluk var. Ben bunu aşmalıyım. Aştığımdaki mükafatı alkış, maddiyat, tebrikler vs olmayacak. Tek mükafat, görünmeyen güç olacak. Yani karakterine sirayet edecek. Hatta zerk edecek. Toyluğun bir birim daha profesyonelliğe evrilecek.
Bu dediğimi tamamen mesleki anlamda söylemiyorum. Zor anlarda panik yapmadan mantıklı düşünmek mesela... Şuan toplumdaki çoğu erkek bundan bihaber yaşar ve gider. Ölü gibi yaşamaktansa zorluklara göğüs gere gere yaşamak daha erdemlidir. Zor zamanlarımızda bize destek olanları asla unutmayız evet. Ama doğru "karaktere" doğru desteği vermeliyiz. Böylece yıpranmayız. Her zorluk, beraberinde yeni güç, yeni enerji ve yeni mindset getirir. Bunları da hak eden, yani etabı geçen alabilir. Bir anlamda yaradanın koyduğu fizik kuralları bile diyebiliriz buna. Çevrende seni yüreklendirecek ve enerjini yükseltecek insan yoksa... Acıma hiç. Direkt çevreni değiştir. Çünkü toplumumuz çok hımbıl bir hale geldi. Hayat cafede oturup, dedikodu yapmak veya aydan aya maaşlı yaşam değil. Her zaman bol fırsat var. Belki çok başarılı olmayacaksın. Ama başarılı olacaksın. Ezcümle: Gemileri uçurmayı düşünürsen, belki uçuramazsın. Ama karadan yürütürsün.