Selam olsun,

Yaşınızı bilmiyorum ben 44 yaşlarında genç irisi bir ihtiyar adayayım.
Sizin yazdıklarınızı gerçekten anlıyorum yani sayısız bu duyguları deneyimledik.
Bazı zamanlar gelir kendimizi değersiz, önemsiz ya da başarısız olarak görebiliriz ki sağlıklı bir durumdur bu lakin insan doğası gereği bunların hepsi dönemseldir.

Bakarsınız heves kalmadı, iştah kalmadı, enerji kalmadı dersiniz ki bunlar sizinle ilgilidir ama sizden bağımsız bir ışık belirir o kaybettiğinizi ya da tükendiğinizi düşündüğünüz her şeyi size fazlasıyla yine tüketmeniz için geri verir. Yine tükenir bu duruma düşersiniz zaten yaşamak dediğimiz düşe kalka ilerlemekten ibaret.

Bence çok önem vermeyin bu tip hevestir, tutkudur, başarıdır yani hepsi gelip geçici durumlardır.
Başarıyı yakaladığınızda da yani kendinizi başarılı gördüğünüzde de o durum geçicidir, başarısız gördüğünüzde de.

Başarılı olmak zorunda değilsiniz, hevesli olmak zorunda değilsiniz yani bunlar azaldığında bir sorun olarak görmemelisiniz çünkü başarılı ve hevesli olarak gördüğünüzde o da geçicidir.


Bu dönemde çevrenizin azalması bu tip durumları kafaya takan biri olarak gayet normal çünkü aynı dilden konuştuğunuz insan sayısı çok az.
İnsanlar sizin bu farkındalığınızdan çok uzak yüzeysel, basit ve bir bitkinin duyduğu endişelerle hayatını idame ettirmekte.
Bence bu farkındalığınız ile insan olarak güzel bir noktadasınız ve çoğu insandan başarılısınız sadece bunu idrak ettiğiniz için acı çekiyorsunuz.

Sizin konu ettiğiniz durumları yaşadığı halde sizin gibi fark etmeyen milyonlarca insanın çok önündesiniz.
Başarıyı bu bitkiden hallice olan insanların inisiyatifine bırakmayın.