Herkesi kafede görüyorsun ama orda gördüğün adam belki 1 ayda 3 defa gidebiliyor. Tatilde görüyorsun ama farklı kişiler paylaşıyor 100 kişide 10 kişi sana fazla hissettiriyor. Ankaradan yola çıkalım. Milyonlar yaşıyor kafelerin kapasitesi kaç max 50 herkes ayda 3 kere gitse sen dolu görürsün. Biraz algı yanılgısı bu, bi araba beğendiğinde trafikte paso onu görmeye başlaman gibi.

Tabi şu da var. Ülkede biriktirip bişey almak hayal oldu. Ana-Baba-Amca-Dayı zamanında zeki davranmadıysa 28.000₺ maaşla 60.000₺ maaşla çöp bile alamazsın. Ankara’da eli yüzü düzgün bi ev almak istiyorsan 5-6.000.000₺ bulman Lazım. Dandik arabalar 1.500.000₺ ‘den başlıyor iyisi 2 ila 3 milyon. İnsanların bir şeye ulaşma amacı kalmadı. Ulaşabildiği ne ? Günlük yaşam. Arkadaşlarla buluşma, ucuz yollu tatiller, cafelerde oturmak vs.

Artık cafe’de oturmayı bile lüx görürseniz bu ülkede, bu düzenin yolcusu olursanız indiğiniz durak cafede bile oturamadığınız bi durak olur. En başından beri insanlar birbirine bişeyleri fazla göre göre bu hale geldi. Önceden herkesin evi var, arabası var diyorlardı, bi zaman sonra herkesin telefonu var demeye başladılar, şimdi herkes Cafeler dolu diyor.

1 sonra ki ne olacak herkesin evinde makarna var? Bulgur var mı ?