Kesinlikle katılıyorum. İnsanlar Al Pacino deyince akıllarına hep bağıran, agresif Tony Montana geliyor ama Carlito'nun o yorgun, pişman ve huzur arayan hali Pacino'nun oyunculuk repertuarında çok daha nadir ve değerli bir yerde duruyor. Özellikle tren istasyonundaki o son sahne, Pacino'nun yüzündeki ifade... Sinema tarihinin en hüzünlü final sahnelerinden biridir bence. Sean Penn'in o jöleli saçlı, çıkarcı avukat rolü de cabası. Eline sağlık, çok güzel özetlemişsin.