Sahi, o eski çocuk nereye gitti? Hani bir bakışa dünyaları seren, bir söze ömrünü feda eden o saf delikanlı...
Eskiden kalbimiz bir kuş kanadı gibi çırpınırdı, Şimdi ise göğüs kafesimizde ağır bir taş taşıyoruz, ne atabiliyoruz ne de yontabiliyoruz.
Geçmişin o "herkesi kendin gibi sanan" masumiyeti, Şimdinin o "herkesten bir darbe bekleyen" teyakkuzuna yenildi.
Biz hangi ara, sevmekten korkan, güvenmeyi "zayıflık" sanan bu sert adamlara dönüştük?
Şimdi bakıyorum da o eski halime; ne kadar da "kolay" harcanmışım. Bir gülüşe kanmışım, bir yalanın peşinde mevsimler devirmişim.
O zamanki acılar bile daha "insaniydi", daha bir şairaneydi sanki. Şimdiki acılar ise dilsiz, şimdiki yaralar sadece nasır...
Geçmişin o yumuşak karnını, şimdinin bu çelik zırhıyla örttük ama İçeride hala o eski çocuğun "neden?" diye soran sesi yankılanıyor.
İki zamanın arasında kaldık; bir yanımız merhamet diyor, diğer yanımız "merhametten maraz doğar" diye bağırıyor.
Duygusallık dediğin, eskiden bir madalyaydı boynumuzda, Şimdi ise gizlemeye çalıştığımız bir utanç lekesi gibi saklıyoruz onu.
Eskiden birine "her şeyim" derken içimiz titrerdi, Şimdi "her şeyimsin" derken bile, arkadan kaçış planları yapıyoruz zihnimizde.
Güvenmek eskiden bir refleksti, şimdi ise bir "strateji" oldu.
Geçmişin o hesapsız kitapsız sevdalarından, Şimdinin bu "ne verirsem ne alırım" borsasına nasıl düştük biz?
Yorgunuz... Eski hatıraların o buğulu camından şimdinin o sert gerçeğine bakmaktan yorulduk.
Bir yanımız hala o eski nezaketi arıyor, o eski vefayı bekliyor; Ama diğer yanımız, şimdinin o "kullan-at" dünyasında hayatta kalmaya çalışıyor.
Biz bu iki zamanın arasında, kendi cenazemizi kendi omuzlarımızda taşıyoruz.
Eski biz öldü, şimdiki biz ise sadece bir hayatta kalma ustası.
Kardeşim, geçmiş senin "okulundu", şimdi ise senin "savaş alanın". O okulda çok şey öğrendin ama en önemlisi; o eski yumuşak kalbinle bu sert dünyada yürüyemeyeceğindi. Şimdi o eski masumiyetine bir fatiha oku ama şimdiki o vakur ve dik duruşuna da ihanet etme. Zira adamlık; eskiden gelen o merhameti, şimdinin o çelik iradesiyle yönetebilmektir. Ruhun eskisini özlese de, iraden şimdinin efendisi olsun. SD.
https://www.youtube.com/watch?v=0ZYs...ZpxOZg&index=7