Herkese merhaba,
İçimi dökmeye, belki de benzer şeyler yaşayan birileri var mı görmeye ihtiyacım var.
Eşimden boşanalı tam 6 ay oldu. Dışarıdan bakan biri için "zamanla geçer" denilen, üzerinden aylar geçilmiş bir süre... Ama inanın içimdeki yangın, o eksiklik ve yokluk hissi ilk günden beri hiç ama hiç azalmadı. Sanki zaman benim için o gün durmuş da ben sadece dış dünyada yaşamaya çalışıyormuşum gibi hissediyorum.
Gidenin ardından yaşanan o sessizlik, eve girince, uyanınca, bir şey paylaşmak isteyip de o boşluğa bakakalmak... İnsanı, "Acaba bu hisle yaşamaya alışabilecek miyim, yoksa hep böyle yarım mı kalacağım?" diye sorgulatıyor. Hayat bir şekilde akıp gidiyor ama ben içeride hâlâ o enkazın altındayım sanki.
Bunu atlatabilen, bu acıyla yaşamayı öğrenen ya da sadece benzer bir fırtınadan geçen var mı aranızda? Sadece içimi dökmek ve yalnız olmadığımı hissetmek istedim. Dinlediğiniz için teşekkür ederim.