Anlıyorum seni. Ben reenkarnasyona falan inanmıyorum. Açıkçası bir şeye inanmak için dünyaya gelmedim. Doğduğum andan itibaren bana belirli bir inancın doğru olduğu dayatılıyor olması, o inancın gerçekten doğru olduğu anlamına gelmiyor. Bu yüzden Hristiyanlık, Müslümanlık veya başka bir din fark etmeksizin, bana bir inancın doğuştan dayatılmasını doğru bulmuyorum.

Ayrıca şu soru kafama takılıyor: Koca bir Tanrı'nın insanların ne yiyip yemeyeceğine, nasıl giyineceğine veya günlük hayatının en küçük ayrıntılarına kadar müdahale etmesi gerçekten mantıklı mı? Eğer evreni yaratan, insan aklının çok ötesinde olduğu düşünülen bir Tanrı'dan bahsediyorsak, neden insanın günlük yaşamındaki bu kadar küçük ayrıntılarla ilgilensin?

Bana göre burada şu soru ortaya çıkıyor: İnsanların anlattığı Tanrı gerçekten aşkın ve bağımsız bir varlık mı, yoksa insanların kendi ihtiyaçları, korkuları, ahlak anlayışları ve toplumsal düzenleri doğrultusunda oluşturduğu bir Tanrı tasavvuru mu?

Bunu kesin olarak cevapladığımı iddia etmiyorum. Sadece bana göre sorgulanması gereken nokta bu.