merhaba arkadaşlar, perakende satış yazılımlarının vergi mevzuatlarına takıldığı bir aşamada tıkandım kaldım. bu arada bu konu mevzuatı nasıl aşarım konusu değildir, öyle olsa konu açmaya bile ihtiyacım olmazdı, tam aksine mevzuatla uyumu nasıl korurum. gelir idaresi başkanlığı "
Perakende mal ve hizmet satışı yapan, faturaya bağlanmayan satışlar gerçekleştiren birinci ve ikinci sınıf tüccarlar yeni nesil ÖKC (ödeme kaydedici cihaz/yazar kasa POS) kullanmak zorundadır". şimdi bu ne demek? forumda sık sık gördüğümüz o "qr menüler" restoranlar için sipariş yönetim panelleri, herhangi bir işletmeye kurulan barkod okutmalı satış yazılımları.
mevzuat yazılımı kendi başına “ÖKC gerektirir” diye sınıflandırmıyor; ÖKC kullanma mecburiyetindeki mükellefin, perakende satışta yararlandığı satış yazılımını YN ÖKC ile bağlantılı kullanmasını istiyor. güncel metin sipariş terminallerini ve mali geçerliliği olmayan belge üreten sistemleri bile kapsama dahil ediyor. bağlantısız kullanımın yaptırımı mükellefe yöneliyor; ancak yazılımı mevzuata uygun biçimde kullanılabilir hale getirebilmek için geliştirici olarak ÖKC ekosistemine teknik olarak bağımlı hale geliyoruz. öte yandan bir geliştirici olarak bu standartları kabullendiğimizde, pazarlama sürecinde duvarlara tosluyoruz; insanlar ökc cihaz kullanmak istemiyorlar. ökc cihaz kullanmayan işletmeleri hedef kitlemizden çıkarttığımızı düşünelim, artık yazılımı onlara satamıyoruz. ökc kullanan işletmelere yöneldiğimizde ise pek çok farklı cihaz söz konusu. GİB tarafında açık ve genel standart olarak
GMP-3 var; ÖKC TSM merkezleri de mimarinin parçası. fakat GİB kaynaklarında bütün üreticiler için ikinci evrensel protokol olarak tanımlanmış bir “TSM API” bulamadım. üretici/TSM tarafında farklı servis ve API modelleri olabiliyor. cihaz değişti, SDK değişti, firmware değişti, üretici API'si, değişti mevzuat değişti bu durumda güncellemeleri kim yazacak, GİB mi yoksa cihaz üreticisi mi? tabi ki hayır, yine biz yazacağız. belki 20 sene hiç bakım gerektirmeyen, kendi kendine yetebilecek bir programı düzenli olarak güncellemek zorunda kalacağız. geliştirdiğim iş için yola çıkarken en büyük pazarlama stratejim şuydu "ömür boyu kullanım, %100 bağımsız, yerel ortamda ve offline çalışan" bir program. hayır işin komik tarafı, cihazlarda bedava değil. 5-10bin lira arasında en dandiği. hadi ben test için gidip aldım, sdk'sını indirdim testi yaptım. e şimdi müşteri demez mi benim cihazım vardı diye? hadi yok diyelim. direkt 5-10bin lira da cihazın bedeli biniyor, bu yük bize ait değil tabi ama satın alım kararını etkiliyor. ayrıca müşteride bulunan cihaz ile benim kullandığım cihazın sdk'sı da farklılık gösterirse, ayrı bir problem. basit bir entegrasyon ile durumu kurtaramıyoruz da, perakende satışın mali işleme dönüştüğü noktada bizim geliştirdiğimiz program ile ÖKC arasında GMP-3'e uygun bir işlem akışının kurulması gerekiyor ve bunu klasik anlamda basit bir api servisi gibi ele alamıyoruz. işin komik tarafı da şu, ben restoranlar için adisyon tabanlı sipariş yönetimi gerçekleştiren bir yazılım yazmadım ama bu yazılımları 500 liraya satıyorlar. mevzuatı saçma bulmuyorum ama yeterince üzerine düşeni yaptığını da sanmıyorum, geliştiricileri tamamen üreticilerin inisiyatifine bıraktığını düşünüyorum. ökc kaynaklı bir arıza veya güncelleme, direkt olarak satışın durmasına sebep olacak. bu durumda gereğinden daha fazla müşteri sorunları doğuracak, bakım maliyetlerine sebep olacak. peki asıl sorum şu: bu işi gerçekten yapan bağımsız geliştiriciler veya küçük yazılım ekipleri bunu pratikte nasıl çözüyor?
bir diğer merak ettiğim konu bakım modeli. ömür boyu lisanslı, yerel ve internetten bağımsız çalışması hedeflenen bir yazılımda; cihaz, firmware, SDK veya entegrasyon yönteminin yıllar sonra değişmesi riskini nasıl yönetiyorsunuz? desteklediğiniz ÖKC marka/modellerini sınırlandırıyor musunuz, yıllık bakım ücreti mi alıyorsunuz, yoksa benim gözden kaçırdığım daha standart bir sektör çözümü mü var?