Bence yaşadığın şey sadece “can sıkıntısı” olmayabilir. İnsan bazen işi, düzeni ve günlük hayatı yerinde olsa bile kendini boşlukta hissedebiliyor. Özellikle yakın arkadaşlarının olmaması ve hayatın sürekli iş–ev arasında dönmesi bu hissi daha da artırabilir.

Belki de ruhunun aradığı şey biraz yenilik, insanlarla bağ kurmak ve kendine ait bir uğraştır. İş dışında seni gerçekten meraklandıracak bir şey bulmaya çalış. Spor olabilir, bir kurs olabilir, yeni yerler keşfetmek, bir şeyler üretmek ya da uzun zamandır öğrenmek istediğin bir konu olabilir. Bunları yaparken yeni insanlarla tanışma ihtimalin de artar.

Ama kendine hemen “Neden böyleyim?” diye yüklenme. Küçük değişikliklerle başla. Her gün aynı şeyleri yapıyorsan hayatına ufak da olsa farklılıklar kat. Çünkü bazen insanın aradığı şey büyük bir değişiklik değil, yeniden heyecan duyabileceği bir şeydir.

Eğer bu boşluk ve hiçbir şeyden keyif alamama hali uzun zamandır devam ediyorsa ve günlük hayatını ciddi şekilde etkiliyorsa bir uzmanla konuşmayı da düşünebilirsin. Bazen insanın içinden çıkamadığı şeyleri biriyle konuşması bile çok şey değiştirebiliyor.
Umarım kısa zamanda seni gerçekten heyecanlandıran ve “iyi ki başlamışım” diyeceğin bir şey bulursun.

Ben konudan bağımsız soruya bir soruyla dönüş yapmak istiyorum: Niye arkadaşın yok; kimseye iyilik yapmana rağmen karşılığını alamıyor, aramana rağmen onlar seni aramıyor, sen onları gözetmene rağmen onlar seni hiçe sayıyor mu? Yani böyle konulardan dolayı mı?

Akvaryum kurabilirsin veya pc üzerinde kendini geliştirebileceğim işler öğrenebilirsin.

Aktivitelere katıl, halk eğitim merkezi olur, tiyatro olur, sinema olur. Yeter ki iste.

benimde yok edinemiyorum birisi gelip gel arkadaş olalım sunu bunu yapalm derse kosa kosa gıderım ama ben dıyemıyorum mesela ondan kaynaklı olabilir