evrende gezegenler, yıldızlar ölüyor. hatta evrenin en büyük olayı olan kara delikler bile bir süre sonra yok oluyor. ama insan öyle bir canlı ki kendini o kadar üstün görüyor ki, ölüp yok olma düşüncesinden o denli rahatsız oluyor ki, ölümden sonra bir ahiret inancına tutuluyor. 14 milyar yıllık evrende, 80 taş çatlasa 100 yıllık ömrüne 500 millyar yıllık değer biçebiliyor. en basitinden dünyada 5 kere kitlesel yok oluş yaşandı, kim kimi hatırladı, bir gün tekrar bir jeolojik yok oluş yaşandığında bir sonraki evrimleşecek canlılardan kim sizi hatırlayacak? birilerinin çizdiği sınırları kim umursayacak. belki farkında değilsiniz ama bir gün dünyanın da enerjisi bitecek ve soğuyacak.

belki aranızda six feet under dizisini izlemiş olanlar vardır, ölüm konusunda yapılmış en iyi yapımdır benim için. izlemeyenler için tek cümlelik özeti: eğer ölenler bizi izleyebilseydi, bizimle çok büyük dalga geçerlerdi.