Ben 24 yaşındayım. Ülkedeki gençlerin yarısından fazlası emin olun aynı durumları aynı zor zamanları yaşıyor. Çünkü eskiden imkansızlıklarla yapılabilecek şeyleri şuan çok imkan varmış gibi gözükse de yapmak çok zor. Herhangi bir birikmişiniz ya da sağlam bir aile desteğiniz yoksa inanılmaz maaşlar almadığınız sürece mesela İstanbul'da bir hayat kurmanız bir ev araba sahibi olmanız da çok zor. Bir de bunun üstüne senelerce uğraşılan şeyler boşa çıkınca insan ne yapıcağını şaşırıyor. Farkındalık bilinç arttıkça bu durumun zorluğu da artıyor. Ama sonuçta herkes bir şekilde bu hayatı yaşıyor çalışıyor ve bir şekilde işlerini yoluna koymaya çalışıyor. Bence ne olursa olsun iyi olduğumuzu düşündüğümüz şeyleri denemeli yapmalı kendimize bir şeyler katmalıyız. Emin ol zaten bu şekilde bir hayat yaşarken inceldiği yerde başkaları gibi herhangi bir işe girip normal bir hayat yaşayabilirsin. Ama o sıradan hayata girdiğinde şuanda uğraştığın işe mesleğe dönmen daha da zor olacak. Yani hayatını dosdoğru yaşayıp bir şeyler için uğraştığın sürece bence pişman oluncak bir şey yok. Her şey nasip nasipten öte yol yok çok da takmamak lazım o yüzden bence nasibinde varsa çalıştıktan denedikten sonra mutlaka bir şeyler olacak.