Türk doğmayı sadece son yılların ekonomik krizine bakarak kestirip atmak haksızlık olur.
Maddi olarak bakıyorsan, eskiden bir kişi çalışıp 4 kişilik aileyi gül gibi geçindiriyor, evini arabasını alıyordu. Bugün taşa tohum atsan filizlenecek, üç tarafı deniz, her yeri tarih kokan cennet gibi memleketteyiz ama değerlendiremiyoruz. Elin Japon turisti kadar kendi ülkemizi gezemiyoruz; bu durum ülkenin değil, dönemin getirdiği bir sıkıntı.
Ama işin asıl cevabı insanımızda ve kültürümüzde. Yurt dışında herkes kendi kabuğunda, bireysel, yabancıya karşı mesafeli ve önyargılı. Bizde ise tanımadığın adama bile çay ısmarlayan, yolda kalana koşan bir sıcaklık var. Arkadaşın dara düşse cebindeki son parayı düşünmeden çıkarıp verirsin.
Yani ekonomik şartlar gelip geçer ama bu topraklardaki samimiyeti, dostluğu ve dayanışmayı dünyanın çoğu yerinde parayla bile satın alamazsın.