Eşimle sevgili olduğumuz dönemde işlerim berbattı, borç üstüne borç gidiyordum. Az çok durumu biliyordu, yansıtmamaya çalışıyordum ama anlayıp soruyırdu sürekli çünkü çok dalgın ve hep düşünceliydim baya depresyondaydım. Neyse işte dışarı çıktığımızda kesinlikle yemek yemeye gitmezdi, kavga ederdi yine de gitmezdi. Cafede çay ya da su içerdi. Genelde parkta buluşmayı tercih ederdi onda da evde kek, kurabiye vs. Yapar getirirdi birlikte piknik yapardı. Sonradan iyice öğrendim, durumu anladığı için böyle yapıyormuş. Kısaca seni hiç bir şeyin yokken sevecek birini bulursan para önemsiz. Bana hep inandı, mental olarak destekledi. Bu gün başarılı olmamda büyük payı var. Bana hep "sürekli bir projen, planın vardı. Hiçbir zaman pes etmediğini gördüm. İllaki biri tutacaktı zaten sana her zaman güvendim." dedimişti.