24 yaşında bir birey olarak bu zamana kadar el bebek gül bebek büyümüş bir insanım yalan yok. Ailem bu zamana kadar ne istediysem iyisiyle kötüsüyle aldı. Ama ben sanırım her şeyin önüme hazır olarak serilmesinden dolayı bir birey olarak zaman zaman kendimi eksik hissediyorum, yani nasıl desem bilemiyorum. Farklı bir şehire gideceğim mesela arkadaşımın yanına, aileme sorma gereği hissediyorum, annem izin vermezse gitmem doğru olmayacakmış gibi. Ya da mesela bir işte çalışmadım hiç, ya da hiç sevgilim olmadı ,hiç arkadaşlarımla tatile gidip doyasıya eğlenemedim, ya da farklı bir ülkeye gidemedim. Hala daha ehliyetim yok. Hiçbir şeye sahip değilim ve birçok kişi belkide benim gibi. Yani 20 li yaşlardan sonra hayat insanın üstüne çok fazla yük yüklüyor gibi, bir kadında olsam ailemin isteklerine göre yaşamam gerekiyormuş gibi. Biraz artık kendi hayatıma bakmak istiyorum ve kpssyi kazanmak tek çare gibi.
Ailenden halen izin istemen seni kucultmez aksine yüceltir demek ki hayatında önemli bir yerdeler ve sende iyi bir evlatsın aksine gurur duy yarın bir gün onlar olmayacak.
Hiçbir şeye sahip değilim demişsin aslında en önemli şeye sahipsin çünkü bir annen var, bir engelin yok bunlar bence büyük bir şans.
Gelelim asıl meseleye o dediklerin tabiki geçecek şeyler sanırım ufak çaplı bir depresyon sürecindesin.Bu durumda bana kalırsa psikolojik bir tedavi almalısın, ilaç tedavisi değil bir psikologla görüşmelisin.24 yaşına kadar erkek arkadasin olmaması biraz problem ama aşamayacagın bir şey değil.
Bana kalırsa en ufak şeyden başla mesela yarın oburgun ehliyet kursuna yazık ve hedefin ehliyeti almak olsun bu sana büyük bir ozguven kazandıracaktır.Cunku yaşadığın şeyler tamamen özgüven eksikliğinden olabilir, dediğin gibi yaş biraz ilerledikçe de bu eksiklik kat ve kat artıyor.
Bunları düşünüp icerleyip buraya içini Dökmen bile aslında senin ne kadar olgun birisi ve aslında halen umudunun olduğunun göstergesi, bence karamsarlığa kapılma ve ufak ufak değişmeye başla.