ben artık eskisi gibi Fenerbahçeli değilim. özellikle dünya kupasıyla birlikte futbol denen ve spor dışında her şeye benzeyen bir gösteriden ziyadesiyle sıkıldım. sıkılmanın da ötesinde bana bir faydası olmadığı gibi psikolojik olarak yıprandım. zaten hayatımızda yeterince yıpratıcı etken varken bir de buna futbol eklemek benim için yorucu bir etkinlik. artık maç sonucuna bakar, şampiyon olursa kutlarım. arada strese ihtiyacım olduğunu hissedersem de açar maçı izlerim