Bu ülkede genel olarak çocuğu yatırım gibi gören bir kesim var. Doğulusu - batılısı, köylüsü - şehirlisi, akademik kariyer yapanı - cahili farketmiyor. Toplumun genelinde ahlak yoksunluğu var. Çocuğu yatırım aracı gören zihniyet çok. Sorsan "aşiretük. namus için adam öldürürügkkhhh" derler ama kızını (belkide uygun fiyata yedi sülalesini) başlık parası adıyla satan mı istersin, kız çocuklarını hor görüp tüm yatırımı erkek çocuğuna yatıran mı? Sonra gider 90 yaşında osurup sıçıp gelininin, damadının başına bela olan mı? Ben kendi adıma tek çocuk yaptım. Kendim görmediğim imkanları çocuğuma vermeye çalıştım. Daha üniversitede okurken herifin altına araba çektik (kendim 16 senedir aynı motosikleti kullanıyorum. bazen sağnak yağmurda toplu taşıma kullanıyorum). Adamı özel okulda 4 yıl pilotaj okuttuk. Yeri geldi yurtdışına gezmeye, yeri geldi özel dil okuluna yeri geldi İtalya Como'ya deniz uçağı eğitimine gönderdik. Sırf iyi bir işi olsun. İte köpeğe muhtaç olmasın diye. Büyük konuşmayayım, bazı siyasetçiler gibi köpek gibi tükürdüğümü yalamayayım ama ona asla muhtaç olmayı düşünmüyorum. Oldu da birgün herşeyimi kaybedersem sokakta yatarım olmadı kafama sıkarım gene de bacak kadar çocuğun eline düşmem. Ben yatırım yapmadım. Sadece çektiğim zorlukları çocuğum yaşamasın diye uğraştım ama ondan zerrre bekletim olmaz olamaz.