Eskiden olsa haklı olduğum konularda susmazdım enerjim ve vaktim olurdu her zaman kendimi aklamak için.
Çünkü içimde haklı olduğumu bildiğim zaman susturamadığım bir ses olurdu.
Artık nasıl bu hale geldi bilmem ama insanlara laf anlatmaya çalışmaktan nefret ediyorum.
Bir kişiye bir lafı bir defa anlatmaktan yanayım artık. Eğer anlamıyorsa çabalamıyorum.
Bazen gerçekten içimde haklı olduğumu bilmeme rağmen kelimelere dökemiyorum kendimi.
Tıpkı aşağıdaki görseldeki gibi oluyor boğazım. Bu hissi yaşayanlarınız vardır illa ki.

Peki sizin görüşleriniz neler?
Sizce de laf anlatmakta mı sorun yaşıyoruz yoksa karşımızdaki kişi anlamak mı istemiyor?