Bu soruyu geçenlerde ben de kendime sordum. (24 önemli bi yaş sanırım) 😄
Çevremdekilere anormal gelse de bana oldukça normal geliyor. Çünkü 20 yaşıma kadar bunun eksikliğini hiç hissetmedim, bir ihtiyaç olarak da görmedim.
20'den sonra insan ister istemez bir eksiklik hissediyor, hayatını paylaşacağı birini arıyor. Ama bu kez de kariyer kaygısı ve "henüz yeterince hazır değilim" düşüncesi ağır basıyor.
Bir de karşıma gerçekten "bu kişi olabilir" dediğim biri çıkmadı. Çıkan kişilerle de yürümeyeceğini anladığım anda, daha iş o noktaya gelmeden uzaklaştım. Bunun en kötü tarafı ise tecrübesizlik.
Sanırım biraz da asosyallikten. 😄 Nasip diyorum; belki de hiç beklemediğim bir zamanda karşıma çıkar.