kimseye güvenmedim güvenmemde. Bir deprem zede ve hiç bir şeyini kaybetmeden ruhunu kaybetmiş bir insan olarak yazıyorum.

Ne devlet nede sivil toplu kuruluşlarına güvenmiyorum depremin olduğu günden bir gün sonra iş yerimizi kapattık iş yerinde yada işçilerimizde bir şey yok hatta şehrimizde bile çok hasar yoktu 2 hafta kapalı tutuk 6 transit 25 gönüllü işçimiz sabah su götürüp akşama kadar ceset taşıyan 2 ayrı aracımız vardı toplamda bölgede özellikle iskenderun arsuz samandağ bölgelerinde 6 araç 25 kişi yardım taşıdık yardımların çoğunu ürün aldığımız tedarikçiler işin içinde siz varsanız veririz diyerek yolladıkları paralardan oluşuyordu 6 milyon tl yardım toplandı ve kuruşu kuruşuna bölge insanına aktardık.

Bu süreçte öyle şeref yoksunu öyle karaktersiz insanlarla karşılaştıkki anlatamam yol kesenler yağma yapanlardan bahsetmiyorum adlarına sivil toplum örgütü dedikleri üç beş çapulcunun kendi imparatorluklarını kurduklarını gördük bizden yardım isteyen bu sözde kuruluşlar bizden aldıkları yiyecek giyse battaniye çadır ve benzeri malzemeleri arka kapıdan satışını yaptığını da gördük tüm bunların arasında 15 yaşında bir kız çocuğunun abi bizim suyumuz var ama ikram ediyorsun diye bir tane 0,5L suyunu alıyorum ihtiyacı olanlara dağıtın dediğini de gördüm 3 gündür su içmiyenide gördüm.

Tüm bu sıkıntıların arasında 15 gün boyunca sabah 8 gece 12 yardım taşıdık acıktık yemedik susadık içmedik arabanın arkası yemek su dolu gittik bir tanesine elimizi sürmedik hangi tarafta hangi kesime yakın bilmem o gün orada ihtiyacı olanların ihtiyaçlarına elini uzatanlar umarım rahat ölmezler.