"Serter efendi, Serter efendi, sende ne efendi adammışsın!"

Cümle de asla olumsuz bir kelime bulunmuyor. Aslında her kelimesinde övgü var.
Ancak bu cümleyi okuyunca ses tonumdan, okuma şeklimden aslında Serter efendiye laf soktuğumu herkes anlayabilir.

Türkçe böyle bir dil.

Eğer gelip bana Serter Efendi olarak Budizm'e inandığını söylersen saygı duyarım.
Fırsat olursa anlamaya, dinlemeye, seni cezbeden, inancını şekillendiren şeyin ne olduğunu anlamaya çalışırım.
Kafama yatmayan noktalarda burası aslında normal mi, burası kafama yatmadı abi diyebilirim ve derine inebiliriz.

Ama sen iç dünyanda inandığın, kendini ona bağladığın bir inanç için
"Abi ne budası mudası, bunların hepsi hikaye, adam herşeyi saçmalamış, sene 2026 olmuş kim napsın budistleri"
dediğim anda burada o inanca inanmamam önemli değil, sana inandığın şeyden ötürü kalbini kırmış olurum, saygısızlık etmiş olurum.

Ben senin inandığın şeye, senden ötürü saygı duyuyorum.
Hiç bir noktası beni cezbetmese ve ilgimi çekmese bile.