Selam olsun,

Konu din ya da dini konular değil hemen atraksiyona girmeyin
Tartışma kültürü olarak konu ediyorum.
İnsanlar istediği dine inanabilir, inanmayabilir yani bu konularda kendi düşüncemize karşıt olan düşünceler olduğunda neden hemen hakaret olarak algılıyoruz?

Mesela ben bir dine inanıyorum ve karşımdaki insan inanmıyor haliyle bana masal bunlar diyor.
Bunu neden hakaret olarak algılamak gerekiyor?
İnanmayan birisinin zaten düşüncesi masal olduğu yönündedir ki inanmıyordur.
Aksi olsa inanır zaten ama inanmıyor ya neden masal demesi hakaret oluyor onu soruyorum.

Şöyle düşünebiliriz kutsal ya da dinler inanan için saygındır, değerlidir ya da önemlidir.
İnanmayanlar için değersizdir.
Bu hakaret değildir.

Bizim toplumumuz elbette İslam dinini benimsemiş insanlardan oluşur ama bunu benimsemeyen bir insanın Allah'a ya da dine saygı duymasını beklemek biraz çocuksu değil mi?
İnanmıyor ki neden inanmadığı uydurma, masal olarak gördüğü bir şeye saygı duyuyor gibi yapmasını bekliyor insanlar hakikatten anlamıyorum.
Hakaret ya da saldırıdan bahsetmiyorum ama sevmek ya da saygı duymak başka bir şeydir.

Çoğu tartışmada bakıyorum insanlar hep bir saldırı ve karşısındakine ithamda bulunmak üzerine.
Dini konularda tartışma yaptığımızda yanlış anlaşılmasın inananda inanmayan da birbirinden pek farklı değil.
Biri inanmayan birisinin bunlar gerçek değil demesini hakaret sayıyor diğeri inanan ve gerçek gören birisini alaya almaya çalışıyor.

Tekraren yazayım konu din değil isteyen inanır istemeyen inanmaz ve her iki koşulda da beni hiç alakadar etmez.
Benim konu etmek istediğim şey inanan, inanmayandan inanmadığı bir dine karşı saygı bekliyor ve aynı şekilde inanmayan, inanandan kendi inançsızlığının doğruluğunu kabul etmesini bekliyor.
Elbette herkes böyle değil ben böyle olanlara yazıyorum.

Her konu tartışılabilir olmalı yani elbette üslubunca, hakaret olmadan, ithamlar olmadan yani insanlar inançlarını ya da inançsızlıklarını ifade ederken şeytanlaştırılmamalı.