15 ay yapmıştım, muayene kağıdım gelmemişti, kendim gidip başvurmuştum, bu yüzden 9 ay gibi bir devre kaybım oldu 2006 da çok şükür bitirip geldim.

O zamanlar bazı şeyler zor geliyordu, bazı şeylerde çok keyifli geliyordu. 20 sene geçmiş üstünden ve hala oradaki samimiyetle görüştüğüm devrelerim var. Askerlik bazı şeylerin değerini bilmemizi öğretiyor (en azından benim açımdan öyle oldu) mesela, elin adamına saygı göstermek zorunda kalıyorsun, emirlerine uyuyorsun, hiç bir şey zor gelmiyor yapmaya mecbursun. İnsanların yediği dayakları, sürünmeleri saymıyorum bile (bu kısımda içimden sövüyorum). Sonra döndüğümde, elin adımına (egoist, psikopat rütbeli çoktu) hiç yoktan yere hizmet ettim, kendim için ailem için sevdiklerim için neden aynı şeyleri yapamayayım ki, neden zor gelsin diye düşündüm. Daha farklı bir olgunluk geldi diyebilirim. Özlem, dostluk, yokluk, özgürlük, bazı şeylere şükretmek gibi manevi şeylerde kattı.

Bizim zamanımızda şimdi ki gibi (en fazla tecil/yedek subay) alternatifler olmadığı için gitmeliydik, hatta iş hayatında kabak gibi karşına çıkıyordu. Askerlik yapmayana, işi bırakıp askere gideceksin diye iş vermiyorlardı, askerliğini yapıp gelmiş arıyorlardı.

Askerliğin mecburiyeti tartışılır bir konu, o zamanlar para ile gidip gelirim yada ne gideceğim dersen vatan haini ilan edilirdin Şimdi 1 ay bedelliye gidip gelmek zor geliyor (bazılarına) insanlara