Ben 7 yaşındayken ayrılmışlardı, onlar ayrılana kadar yaşananlar gördüklerim duyduklarım hep bir iz bıraktı. Kızınızdaki aile ortamı eksikliğini çok iyi bilirim hep içimde ukte kalmıştır ailece oturup kahvaltı yapmak ne bileyim tatile gitmek normal bir aile hayatı yaşamak. Bir anne tarafında bir baba tarafında sürekli anneanne-babaanne git gel yapardık. Ebeveynlerin ayrı olması küçük yaştaki çocuklarda gerçekten ciddi anlamda etki bırakıyor ancak ben şu konuda şanslıyım; konu biz olduğumuzda annem de babam da bir araya gelebiliyor en basitinden onları aynı ortama sokabiliyoruz annem sürekli laf soksa da bir şekilde alttan alınıyor
Eğer siz de bu şekilde yapabiliyorsanız o eksikliği tam olmasa da kapatabiliyorsunuz, bence barışma olmadığı sürece en iyi yol bu.
Konuya gelecek olursak dediğim gibi "onlar ayrılana kadar yaşananlar gördüklerim duyduklarım hep bir iz bıraktı" bu yüzden oturup konuşmanızı olacağı varsa karşılıklı çaba gösterilmesini yoksa da çocuğunuzun ve ikinizin ruh sağlığı için yollarınızı ayırmanızı öneririm hocam yani bu sorunun cevabını eşiniz vermeli çünkü muhatabı o, düzeltmekte bitirmekte ikinizin ortak kararına bağlı. En azından düzeltme kararını aldıktan sonra yine sorunlar yaşarsanız boşanma hamlesi netleşiyor. Allah yardımcınız olsun, içinde bulunduğunuz durum kolay değil.
Ahmet kardeşim selam, kızımın düzenli bir hayatı var. Doğduğu günden 2 hafta öncesine kadar hep aynı evde yaşadı. Annemlerin evi kentsel dönüşüme verince binadan ayrıldılar, 1 yıl sonra aynı yere tekrar gelecek.
Çevresi annemlerin olduğu yerde oluştu, bizim akrabalar, kuzenlerim, amcalarım, halam, dayım, teyzem vs. hepsi orada. Sadece Cuma akşamdan Pazar akşama ve annesinin çalışmadığı günlerde annesinde oldu, onun dışında yaşamını hep annemlerin yanında sürdürdü. Benim evimde ve annesinin evinde de odaları var, ben de annemlere geçtiğimde üst katta bir evim vardı onunla bol bol zaman geçirirdim, kesintisiz senede en az 4-5 ay orada ki evde kalırdım.
Annesi kötü bir insan değil, biz yapamadık bir zaman sonra ve ayrılma yoluna gittik. İçimde ona karşı bir sevgi, özlem, aşk türevi sevgiliye/hoşlanılan kişiye duyulan his yok. Kızım konu olduğunda mezuniyetinden (ana sınıfı, ana okulu, 4. sınıfta bu sen bitti) özel günlerine, doğum gününden (en az 3-5 kere doğum güğnü yapılır, dediğim gibi kuzenlerim de çok seviyorlar onlar da yaparlar mutlaka) bir etkinliğine annesi ile bir arada oluruz. Laf sokma, ters bakma, suratsız durma, tepkisiz ifadesiz kalma gibi durumlar olmaz asla. Hatta şöyle bir örnek vereyim babamlar 2-3 hafta oluyor Sakarya Karasu'ya taşındı annesi o hafta gitti Cuma günüydü sanırım orada (annemlerde kaldı). Elden geldiğince kendi aramızda olan problemleri sıfırlayıp bir hayat sürdürmesini sağlıyoruz, bu sebeple de bana "ben oldum diye mi ayrıldınız" demişti, sorun görmediği için kendisi sorun arıyormuş ayrılığa bunu pedagog söylemişti.
Ne kadar her şeyi vermeye çalışsakta yine de bir yanı eksik farkındayım, sinek ısırsa beni arar anlatır, kabus görse hemen bahseder, ufacık karınca ısırsa anında söyler ... yani ilgi istiyor bunu da bir tek benden dolu dolu alıyor (bana da fazlası ile düşkündür, hatta bir zaman "babacım seni annemden biraz daha fazla seviyorum" demişliği de vardır
) - bunu duyunca da havalara uçmuşluğum).
Yine de her şeye rağmen o eksikliği kalacakmış içinde (pedagog öyle demişti), biz elimizden geleni yapsakta bir tarafı eksik olacak. Bu yüzden arkadaşa şunu önerdim eğer karşılıklı geçinmeye/anlaşmaya gönülleri yoksa boşa çocuğu kavga/dövüş/saygısızlık olan bir ortamda büyütmesinler yazık. Dünyaya gelmeyi onlar seçmiyor, biz seçiyoruz bu sebeple de bu seçimi yaparken bi miktar afedersiniz kaba tabir olacak ama gözümüze güvenmemiz, güvenmiyorsak hiç o topa girmememiz gerekiyor. Benim annem babam boşanmadı ama çok tartışmalarına, kavga gürültülerine şahit oldum, şiddet görmedi annem ama gel gelelim o evde olan huzursuz ortam sürekli karşılıklı sürtüşmeler laf sokmalar ses yükseltmeler vs afedersin ağzıma etti benim de kız kardeşiminde, sonra büyüyünce dedim ki keşke boşansalarmış o tartışmaları huzursuzlukları yaşamasaymışız.