Öncelikle merhabalar herkese.
Bugünkü konumuz gerçekten özgür olup olmadığımız hakkında.
Öncelikle şöyle gireyim konuya, cezaevindeki bir adamla kendinizi kıyaslarsanız tabii ki özgürsünüz. Görüş açınız daha geniş, yaşam alanınız ve ufkunuz daha ferah.
Ama özgürlüğün tanımı sizce bu mu gerçekten? Ne derlerdi bize özgürlük hakkında, başkasının hakkını kısıtlamadan dilediğini yapabilme durumu.
Maddi olarak eli bol bir aileden gelmediysen muhtemelen büyüdün iş sahibi oldun veya gençsin ailen destek çıkıyor. Teorik olarak cebindeki parayı istediğin yere harcayabilirsin ama bazı maddi kaygılarla büyüdüysen kendini suçlu hissetmemek adına isteklerini veya hatta temel ihtiyaçlarını daraltıyorsun. Peki şimdi soruyorum gerçekten özgür müsün yoksa sen isyan etme diye senin haklarını özgürlük diye mi saklıyorlar? Örneğin bir konuda çok büyük bir yeteneğin var, ama bu yeteneğin için bir ekipmana ihtiyaç duyuyorsun diyelim. Pahalı da bir ekipman. Çalıştın çabaladın ve yeteneğine sarf edeceğin eforu başka yere sarf ettin ve yeteneğin zamanla köreldi. Ama senin hayalin bu değildi ki. Sistem seni zorla içine çekti, ama sen hala istemediğin bir noktadasın.
Buraya kadar zaman ayırıp okuyan herkese teşekkür ederim. Şimdi biraz daha derine inmek istiyorum.
Eskiden köleler kaçmasın diye zincirlenirdi. Bugün senin ayağına zincir vurmuyorlar evinde rahat rahat oturuyorsun, özgürüm diyorsun.
Ama gün sonunda borçların, sorumlulukların ve sistemin seni alıştırdığı tüketim arzun seni zincir olmadan aynı yere bağlıyor. Özgür müsün gerçekten?
Yine kıyasla gideceğim. Antik zamanda kölelerin rızası diye bir şey yoktu. Onlara bir emir verilir ve uygulamaları beklenirdi. Oh be biz ne kadar özgürmüşüz eski insanlara göre(!)
Ama bugün gününün ulaşım dahil 10-12 saatini çalıştığın yere satıyorsun. Eve döndüğünde ise kazandığın parayı veya kalan vaktini harcayacağın seçenek fazla olduğu ve aralarından seçim yapabildiğin için kendini özgür sanıyorsun. Üstelik işin daha kötüsü de var. Eskiden köle sahipleri kölelerinin sağlığından sorumluydu. En azından kölelerini işleri için dinç tutmak sahiplerinin göreviydi.
Ama bugün modern dünyanın bireyleri olarak yalnızız. Hala bizi çalıştıranlar dinç olmamızı bekliyor ama gün sonunda sağlığından kendin sorumlusun.

Bugün yazacaklarım bu kadardı. Unutmayın seçenekler çoğaldı çarklar esnedi ama sistem hala aynı. Vakit ayıran herkese teşekkür ederim. Esen kalın.