benim de yaş 45,eskiden kafama taktğım çoğu şeyi şu anda umursamıyorum bile. Dert edindiğim,sinirlendiğim şeyler artık olsa da olur olmasa da yapacak birşey yok modundayım.Değmez diyip önüme bakıyorum,aslında öyle olmak gerkeiyor gençlikten itibaren,çünkü bu kafaya taktıklarımız bizi yıpratıyor.Şöyle de bir şey var gerçi,o zorlukları,yıpranmaları yaşamadan da bu aydınlanmayı yaşabilir miyiz bilemiyorum.Bak gene kafa gitti,aman neyse boşşverrr..
Zamanında Çok yıprandıgım için bazen banada geliyorlar. unutamıyor insan o zorlukları. aslında düşünmemek gerek. bende çogu şeki saldım artık. yaş 47. dedem 65 yaşında öldü babamda. 65 de vfaat etti bende o yaşlarda giderim. rolandına verdim hayatın artık zorlamıyorum.