benim de yaş 45,eskiden kafama taktğım çoğu şeyi şu anda umursamıyorum bile. Dert edindiğim,sinirlendiğim şeyler artık olsa da olur olmasa da yapacak birşey yok modundayım.Değmez diyip önüme bakıyorum,aslında öyle olmak gerkeiyor gençlikten itibaren,çünkü bu kafaya taktıklarımız bizi yıpratıyor.Şöyle de bir şey var gerçi,o zorlukları,yıpranmaları yaşamadan da bu aydınlanmayı yaşabilir miyiz bilemiyorum.Bak gene kafa gitti,aman neyse boşşverrr..