Akşam üstü kafede oturuyordum. New Yorker bir çiftin 8 yaşındaki çocuğu elimdeki Türkçe kitabı gördü ve benimle Türkçe konuşmaya başladı. Biraz konuştuktan sonra bana Türkçeyi nereden bildiğimi sordu. "Ben Türk'üm, İstanbul'dan geldim" deyince "Taşlar şimdi tamamen yerine oturdu" şeklinde bir ifade kullandı. Daha sonra neden yazılım kitabı okuduğumu sordu. Ben de yazılımcı olduğumu söyledim. "Böylece yapbozun eksik parçasını tamamlamış oldun" dedi.Sonra çocuk birden zebaniye dönüşüp kanatlarını açarak gökyüzüne yükseldi.Acaba zebani Türkçeyi nereden öğrenmişti ve neden böyle konuşuyordu.Saatlerdir bunu düşünüyorum.İşin içinden bir türlü çıkamadım.


Sonunu biraz değiştirdim hocam...