KolikEdit adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
İlk önce selamün aleyküm abim, aynı yoldan farklı yaşlarda geçmişiz diyebilirim, şuan da 18 yaşındayım, 15-16 yaşlarımda yaklaşık bir sene de öğrenci halimle 3000-4000$ arası para kaptırmış ve bu parayı kumarda yerken aynı zamanda hafızlık eğitimi alıyordum, şuanda da hafızım. O zamanlar kursta telefon yasak olduğu için haftaiçi telefon kullanmamız yasaktı fakat kursta geçen iki senemin ardından ilk defa kumar oynayabilmek için kaçak telefon kullanmaya başlamıştım, aynı zamanda hafızlık yapıyor olmam benim için ayrı bir utanç durumuydu, bir çok kez kumarı bırakma sözü, bırakmak için çaba sarfettim, telegramda bırakmak için o tarz grublara girdim konuştuk ettik, parayı banka hesabında tutmamaya çalıştım ama sen de biliyorsun para elbet yine kumara gidiyor, ama en sonunda kendi halime acıdım, kimseden destek almadım, ben kumar oynarken en yakın arkadaşım dahil kimse benim doğru düzgün kumar oynadığımı bilmiyordu, benden görüp kumara başlarlar diye kimseye söyleyemedim, en kötü onların hakkına giremezdim, günün sonunda kendi halime acıdım, uykusuz geçen geceleri düşünerek bir anda kumarı bırakma kararı aldım, nasıl oldu bilmiyorum o gün bu gündür en ufak kumar oyununa bile girmedim, haram paraya tövbe ettim, giden para gitti ama şuan da kötü bir gün geçirsem, kötü bir haber alsam ilk şükür sebeplerimden biri "en azından kumar oynamıyorum" oluyor, gerçekten bence destek almamıza gerek yok, kendimizi düşünmemiz gerekiyor, uykusuz geçen günleri, arkadaşlarımızla otururken herkes gülüp eğlenirken bizim aklımız acaba son paramıdamı kaybediceğim mi oluyor, bu şekilde kendime acıyarak, utanarak bıraktım, ve şuan da bir seneden fazladır aklımın ucundan bile geçmiyor, Allah a şükür bıraktım, Allahın izniyle siz de bırakırsınız, daha güzel günlere inşallah
Kardeşim seni ben değil de kim anlasın. Neyse ki sen erken yaşta, çok büyük kayıplar yaşamadan bırakmısşın bu illeti. Darısı başıma diyelim.

Ek olarak yarın tam olarak 1 haftayı tamamlayacağım. Artvin'e gidiş bileti için 5 bin tl tutuyordum hesabımda ve 1 kuruşuna dahi dokunmadım. Normalde olsa, aman bileti bedavaya getireyim deyip, her türlü şeyi yapardım. Maçları izlerken halen bir istek olmuyor değil ama kendimi durduramayacağım seviyede değil ve artık "kendini durdurmalısın" düşüncesi çok ama çok daha baskın. Geçen her 1 güne, büyük bir başarı gözüyle bakıyorum. Umarım her şey daha güzel olacak gün geçtikçe.