Merhaba dostlar,

Öncelikle bu konuyu içimi dökmek, kendimi motive etmek için açtım ve gelecek olan tüm pozitif-negatif eleştirilere açığım. Oldukça ileri gidebilirsiniz eleştirilerinizde.
Forumda yaklaşık 2.5 yıl kadar önce kumarı bırakmakla alakalı bir konu açmıştım. Gayet iyi motive ediyordu beni, hatta bir süre işe de yaramıştı ama sonrasında tekrar bu illete bulaştım. Şimdi tekrar, sıfırdan kumarı bırakma serüveni başlatmak istiyorum ancak öncesinde, sizlere başımdan geçen pek çok şeyi anlatmak istiyorum. Belki bu konuyu, forumdan da belli kişiler, gençler, benden büyük abilerim okur ve onlara da ibret olabilirim.

Ortadan hallice bir ailenin çocuğuydum ve yemek yiyemeyecek şekilde bir ağız sağlık sorununa sahiptim. Ki bu, benim içe kapanık biri olmama sebep oldu. Gerekli tedavi genç yaşlarımda benim için ve o dönem ailem için pahalıydı ve o gün, bugündür bir aptal gibi, "kolay para" kafasına girdim, tedavi olayım dedim ve bu kafadan çıkamadım. Aslında bu illete başlarda kupon yapmakla başladım ama pandemi dönemi herkesi etkilediği gibi beni de etkiledi ama bambaşka şekilde etkiledi. O dönem elimdeki gelir kapım gitti, borçlarım vardı ve artık o an itibariyle bugünün sorunlarının temelini atmaya başlamıştım, çünkü bırakın kendi paramla vesaire kupon yapmayı ya da kumar oynamayı, anlık borçlar alıyor, deyim yerindeyse insanlardan para dileniyor, insanların hakkına giriyor ve o paralarla kumar oynuyordum. Bu sebeptendir ki, kumara bulaşan insan iyi yalan söyler, o anki istek arzusu sebebiyle, utanmaz, ahlaksız pek çok kararlar alabilir. Ben de bu tip kararları çokça kez aldım ve bu satırları utanarak yazıyorum. Kumar sebebiyle borç aldığım insanlar tarafından tehdit edildim, ölümle tehdit edildim, evime gelenler oldu, ailem için bir utanç kaynağı oldum ancak yine de duramadım. 2.5 yıl önce bu foruma konu açtım, bırakacağım, arkasındayım dedim ama o kararım, aldığım tehdit mesajları ve benim salak bir birey olarak "kolay para nasıl bulurum" sorusuna verdiğim cevabın "kumar" olması sebebiyle delinmiş oldu. Dolayısıyla gerçekten samimi olarak almak istediğim o kararın da arkasında duramadım.

Gelelim bugünkü halime. Önümde 1 milyon TL civarı total borç mevcut, an itibariyle çalışmıyor ve iş arıyorum. Yani 1 araba parası borcum var ve bugüne kadar boşa giden meblağları saymıyorum. Belki de ev almış bile olabilirdim bugüne dek. Belki de bu satırları, içimde kalmış iyi niyetli insan için bana dua edebilecek insanların duasına talip olacak halde olduğum için yazıyorumdur. An itibariyle 1-2 ay idare edebilecek durumdayım ama sonrasını, iş bulamadığım takdirde göremiyorum. 2 yıl öncesine göre çok daha iyi bir durumdayım, borç kontrol edilebilir durumda, her gün tehdit mesajı vesaire almıyorum, güzel bir iş ve ek yapılacak çalışmalarla, 1 yılda bu borcun altından kalkabileceğimi düşünüyorum.

Kumar konusunda yaklaşık 4-5 gün önce bir karar aldım ve bu kararımın arkasındayım. Kumara yatkın birine güven olmaz, bu satırları yazarken, siz okuyan abilerim ve kardeşlerime de hak vermiyor değilim ancak bu kez farklı olduğunu şöyle söyleyebilirim; ben yaklaşık 10 yıldır cebimde 100 tl bile varken, bu parayla nasıl kupon yaparım, akşam yiyeceğim yemeği, alacağım suyu nasıl bedavaya getirebilirim diye düşünen biriydim ancak şu an cebimde temel ihtiyaçlarımı idare edecek para olduğu halde, son yediğim haltlardan ötürü ve hayata dair yaptığım çıkarımlardan sonra kumar oynamamayı başarabiliyorum. Ki bana inanın ve sakın 4-5 gün demeyin, bir kumar bağımlısı için gerçekten çok uzun bir süre bu. Eskiden olsa, bu parayı aynı gün kumarda hiç ederdim ancak şu an sanki normal dünyaya 10 küsür yıl sonra yeni dönmüş gibiyim.

Son paragrafımda neleri kaybettiğimi yazayım; pek çok samimi ve bana yardım etmek isteyen arkadaşımı kaybettim çünkü onlar bana yardım etmek istedikçe, onları manipüle ettim. Kaybettiğim paranın haddi, hesabı yok. Çok sevdiğim bir kıza hak ettiği hayatı yaşatamadım, onu kaybetmemdeki ana etken bu değil ama etkenlerden biri de bu, ayağı yere basan, kalıbının adamı biri olsaydım, belki her şey çok farklı olabilirdi. Kendi özsaygımı kaybettim, ailem için, çevrem için bir utanç kaynağıyım, her gece kendimle, hayatta ne kadar geride kaldığımla, 32 yaşında bir düzen oturtamamışlığımla kavga ediyorum, ağlıyorum, duygulanıyorum. Bazen panik atak krizleri geliyor ve kendimden nefret ediyorum, aynada kendimi gördüğümde iğreniyorum, yaptıklarımdan ötürü utanıyorum ve bunları çevremdeki insanlar ve ailem duygu sömürüsü yaptığımı düşünmesinler diye içime atıyorum. O insanları zaten fazlasıyla üzdüm ve yordum, daha fazla yormak da istemiyorum, bazen Rabb'ime soruyorum, bu çile ne zaman bitecek diye, ben de yoruldum ama elbet bir gün bitecek diye umut ediyorum. Yani en önemlisi, kumar benden umudumu, yaşama hevesimi aldı dostlar.

Son olarak, ben yaptım, siz yapmayın. Ben tekrar yapmamak için karar aldım, artık beni tehdit edecek ya da karardan döndürecek, ölümle burun buruna geleceğim bir durum yok ve kararımın arkasında duracağım bir dirayete sahip olduğumu hissedebiliyorum. Yıllarını kumarda harcamış, yıllarını kumara vermiş biri olarak söylüyorum; kumarda kazandığınızın fazlasını her zaman kaybedersiniz, her kumarbaz sadece kazandığını ön plana çıkarır, kazanıyorum diyen yalan söyler ve en önemlisi, kısa vadede kazansanız bile, kazandığınız paranın hayrını göremezsiniz. Ben yaptım, siz yapmayın, benim gibi gençliğinizi, ailenizi, sizi seven dostlarınızı, umudunuzu kaybetmeyin. Okuyan, cevap atan, yorumlayan herkese teşekkürler. Bu satırları yazarken de duygulandım, umarım birileri için ibret olabilirim.