Eskiden biraz fazla milliyetçiydim, sonralarında bazı şeyler dank etti. Şehitlerimiz için yürüyüş düzenledik nezarete atıldık, gençliğe hitabe okuduk soruşturma geçirdik. Bir davada mahkemeye çıkarılmadan hemen önce polisler kenara çekip "bunlar terörist, bu avukatlar seni içeri attırmaya çalışıyor, seni savunmalarına izin verme" demişti. ben de güvenerek hakime "avukatımın beni savunmasını istemiyorum" demiştim (cahilliğe bak), avukatım da inatla söz istedi ve beni öyle bir savundu ki anlatamam. gece 12 falandı, nöbetçi mahkemeydi yıl 2012 ya da 2013'tü. tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldık, duruşma salonundan çıkarken aynı polisler "ulan puşt iyi yırttın, sen dokunulmayana dokundun seni sokakta rahat gezdirmeyeceğiz" demişti.

Tüm bunlardan sonra hiçbir şeye inancım kalmadı. Ülke sınırlarıymış, devletlermiş, milletlermiş, ırkmış, kültürmüş... Hiçbiri umrumda değil.