40 yaşına yaklaştım. 3-5 kişi dışında gençlere güzel sözler söyleyen, nasihatlar veren, saygı sevgi gösteren, sohbet etmek isteyen, örnek olacak yaşlılar göremedim. Tabii bunları yıllar önce tanıdığım kişilerden bahsediyorum. Birkaçı vefat etmiştir muhtemelen. Biriyle de yıllardır konuşmaya devam ediyorum. Konuyu açmam ise 10 yıldır yaşadığım binada gördüğüm yaşı olgun kişilerden dolayı. İyi, sessiz, sakin insanlar ama şöyle bir durum var. İnsanın yaşadığı binada yaşını başını almış bir tane dinleyen, güzel konuşan, olgun davranan bir yaşlısı olmaz mı? Duymazdan görmezden gelerek, sessiz kalarak, yokmuşsun gibi davranarak kendini akıllı, anlayışlı, olgun hissediyorlar. Bomboşluktan, cehaletten başka bir şey değil diye düşünüyorum, tabii bu kişiye göre değişir.

Hiç unutmam. Yıllar önce yöneticinin kapısına aidat vermeye gittiğimde başka bir yaşlı vardı, o da aidat veriyordu. İkisine "binanın dışında ısı yalıtımı yok. Kışın soğuk oluyor, duvara elimi yaklaştırdığımda bile soğuk geliyor. Isı yalıtımı yaptırsanız, ne tutarsa veririm, olmadı kredi çeker yine öderim" dedim. İkisi beni dinlerken dikkatleri üzerimeydi ve ben bunu dedikten sonra hiçbir şey duymamış gibi, yokmuşum gibi hiç cevap vermediler. Birisi gitti, diğeri de işim bitince kapısını kapattı.

Bizim insanımız neden böyle bilmiyorum. Tabii ki onların yaşam tarzı nasıldır, ailelerinden nasıl gördüler vesaire uzadıya gider.