Selam olsun,

Anne kaybı ağırdır, baba kaybı ağırdır.
Babamı kaybettiğimde ki bu dünyadaki en sevdiğim, en iyi arkadaşımdı yani klasik bir baba oğul ilişkimiz yoktu.
Ne kadar zor ve insanın içinden yaşam sevincini götürdüğünü biliyorum.
Emin ol bunu senin gibi yaşayan milyonlarca insan var bunu senin acını basitleştirmek için yazmıyorum sadece bizlerin yaptığı gibi zaman denilen ilacı tavsiye etmek için yazdım.

Geçmiyor, geçer mi hiç? Hep özlüyorsun 10 yılı geçti hala her zaman babamla konuşurken buluyorum kendimi.
Geçmiyor ama ilk birkaç yıl geçtikten sonra bu sefer başka bir şey yaşamaya başlıyor insan.
Cennet mekan Anneniz aklınıza geldiğinde hep tebessüm edeceğiniz, mutlu olacağınız anılar geliyor aklınıza.
Üzüleyim diyorsunuz yüzü geliyor gözünüzün önüne ya da birisi annenizin kaybını hatırlattığında mutlu olmaya başlıyorsunuz çünkü hatırlattıklarında yine hep güzel anılar geliyor karşınıza.
Yıllarca hiç fark etmediğiniz "ya onu şunun için yapmış" diyerek farkındalıklar yaşayıp sevginiz artıyor. Acınız artmıyor acı yerini özlem ve tebessümlü bir sevgiye çeviriyor.

İçiniz rahat olsun bu durum geçmeyecek ama tebessümle, yaşanılan mutlulukları hatırladığınız günleriniz gelecek.
Tekrardan kaybınız için üzüntümü ve anne sevgisi yüksek bir çocuk yetiştirdiği için rahmetli annenize huzur ve ferahlık dilerim.