Ermenileri biliyorum hocam. 11 sene boyunca Ermenilerle birlikte çalıştım. İçlerinde gerçekten iyi insanlar da var. Fakat tarih konusunda anlatılanların tamamının doğru olmadığını, özellikle o dönemi bizzat yaşamış insanlardan dinleyince daha iyi anlıyorsunuz. Olaylara sadece tek taraflı bakınca ortaya büyük bir düşmanlık çıkıyor ama işin içinde çok fazla yalan, eksik bilgi ve çarpıtma olduğunu kendileri de biliyor.
Ben 2006 yılında Rusya’da, bilmeden Ermeni bir ailenin evine gittim. Onlar benim Türk olduğumu, ben de onların Ermeni olduğunu bilmiyordum. Tanıştıktan sonra benimle konuşmak isteyen yaşlı bir dedeleri olduğunu söylediler. Adam 100 yaşından fazlaydı. Bana Adanalı olduğunu ve 1915 olayları sırasında yaklaşık 10 yaşında olduğunu söyledi.
Konuşmayı Türkçe yaptık, çünkü hâlâ Türkçe konuşabiliyordu. Dört çocuğu vardı; üçü az da olsa Türkçe konuşabiliyordu, en büyüğü ise bizim kadar olmasa da oldukça net konuşuyordu.
O yaşlı adam bana, o dönem yakılan, yıkılan ve yok edilen Türk köylerini kendi gözleriyle gördüğünü anlattı. Sadece Türk köyleri değil, Ermenistan’a doğru kaçış sırasında yolları üzerinde ne varsa zarar gördüğünü; Kürt köylerinin de bundan etkilendiğini söyledi. Özellikle Van taraflarında yaşananlardan bahsetti. O zaman çocuk olduğunu, kendisinin ve ailesinin bazı şeyleri durdurmaya çalıştığını ama kendi kafileleri içinde bile buna tam olarak engel olamadıklarını anlattı.
Sonra Kürtlerin kendilerine saldırdığını ve birçok kişiyi öldürdüğünü söyledi. Ardından da “Haklılardı” dedi. Çünkü kendi anlattığına göre önce zarar veren taraf kendi kafileleriydi.
Bana son olarak şunu söyledi: “Suçlu bizdik ve bunu birçok Ermeni de biliyor. Bu sözde soykırım söylemleri diaspora tarafından büyütülünce, birçok Ermeni de kendi ailelerinin yaptıklarını kapatmak için bu yalanın arkasına sığındı.”
Ben Ermenileri tanıyorum ama onları düşman olarak görmüyorum. Benim itirazım sıradan insanlara değil; yıllardır sürdürülen tek taraflı, düşmanlık üreten ve tarihi tamamen ters yüz eden anlatıyadır.