Son zamanlarda bir konu kafama çok takılıyor.
İyi niyetli olmak gerçekten doğru olan şey mi, yoksa günümüzde insanı en çok zarara uğratan özelliklerden biri mi?
Çevreme baktığımda, birilerine yardımcı olmaya çalışan, anlayış gösteren, fedakârlık yapan insanların çoğu zaman bunun karşılığını alamadığını görüyorum. Hatta bazen insanlar sizin iyi niyetinizi bir zayıflık gibi görüp kullanabiliyor.
Öte yandan tamamen çıkar odaklı yaşamak da bana doğru gelmiyor.
Sizce iyi niyetin bir sınırı olmalı mı? Bir insan kaç kez aynı konuda anlayış göstermeli? İyi niyet ile saflık arasındaki çizgi nerede başlıyor?
Gerçekten merak ediyorum. Yaşadığınız örnekler varsa paylaşabilirsiniz.
kanka iyi niyet bence bir zayıflık değil bir karakter meselesi ancak günümüz dünyasında bunun dozunu ayarlamak çok kritik iyi niyetini herkes hak etmiyor bir insan ikinci kez aynı hatayı yapıyorsa bu artık hata değil tercihtir o noktada durup sınır çizmek saflık değil öz saygıdır iyiliği birine yardımcı olmak için yaparsan karşılık beklemezsin ama seni kullanmaya çalıştıklarını fark ettiğin an o yolu o kişiye kapatmak zorundasın yani iyi niyetini koru ama seçici ol herkesin hayatında kendine bir yer açma sadece gerçekten hak edenlere karşı bu cömertliği göster aksi takdirde suistimal ediliyorsun ve bu da insanda ister istemez bir soğukluk yaratıyor kendi değerini bilmek en büyük iyiliktir iyi çalışmalar