İslam inancında insanı yoldan çıkaran, kötülüğe sevk eden baş düşman Şeytan'dır (İblis). Ancak teolojik olarak Şeytan’ın varlığı ve operasyon alanı tamamen Tanrı’nın izni ve iradesiyle yürür.
A'râf Suresi 14-15. Ayetler: Şeytan mühlet ister: "(İblis) 'Bana insanların diriltileceği güne kadar mühlet ver' dedi. Allah da: 'Haydi, sen mühlet verilenlerdensin' buyurdu."
A'râf Suresi 16-17. Ayetler: Şeytan planını açıklar: "...Andolsun ki senin doğru yolun üzerinde onlara karşı duracağım. Sonra önlerinden, arkalarından, sağlarından, sollarından onlara sokulacağım..."

Her şeyi önceden bilen ve insanı çok sevdiğini söyleyen bir Tanrı; yaratacağı aciz insanları yoldan çıkaracağını, onları cehenneme sürükleyeceğini açıkça ilan eden bir varlığa (Şeytan'a) neden kıyamete kadar sürecek bir 'operasyon izni' ve mühlet verir?
Eğer Şeytan, Tanrı’nın izni ve iradesi dışında hiçbir şey yapamıyorsa; insanın günah işlemesi için Şeytan’a bu alanı açan asıl güç Tanrı’nın kendisi değil midir? Kendi yarattığı zayıf varlığın karşısına, görünmez ve doğaüstü bir düşmanı musallat edip sonra 'tuzağa düşersen seni yakarım' demek ne kadar adildir?"

Güzelce tartışalım dostlar☺️