İktidarın şerbeti zehirlidir; bir kere tattınız mı bırakmak çok zordur.

O yaşa gelmiş siyasetçileri koltuktan indirseniz, kısa sürede çökerler. Yıllardır sahip oldukları güç, itibar ve etki alanı hayatlarının merkezine yerleşmiştir onların. Sabah uyandıklarında telefonları susmaz, söyledikleri manşet olur, girdikleri her ortamda ilgi odağı onlardır. Bir süre sonra makamla kendi benliklerini birbirine karıştırmaya başlarlar. İnsanların kaderini etkileyen kararlar almak, kalabalıkların önünde alkışlanmak ve sürekli önemsenmek; bazı kişilerde zamanla kendilerini sıradan insanlardan farklı, hatta dokunulmaz görme (tanrı kompleksi) hissi oluşturur.

Koltuğu bıraktıkları gün yalnızca bir makamı değil; alıştıkları hayatı, çevreyi, ilgiyi ve nüfuzu da kaybedeceklerdir. Dün kapısında sıra olan insanlar azalır, telefonu daha seyrek çalar, fikirleri eskisi kadar sorulmaz. Herkes gibi olurlar. Lanet bu.

Okyanusa nazır bir malikaneden çıkıp 3+1 apartman dairesine taşınmak ister miydiniz? Onlar için iktidarı bırakmak da buna benzer bir şey.