Gırtlağına basıp zorla namaz kıl diyecek hali yok. Ara ara hatırlayınca, İslam'ı güzel bir şekilde, bilgilendirici bir şekilde karşı tarafı sıkmayarak, bunaltmayarak sohbet aralarında anlatınca zorlama mı olur? İki insan medeni bir şekilde sohbet edebilir değil mi?
İnsan kiminle dost olursa, kiminle yoldaşlık ederse eninde sonunda ona benzer. Vicdansız biriyle takılırsa zamanla vicdansız olur.
Dini kötüleyen birisiyle takılırsa zamanla dinden uzaklaşır, Allah korusun kalbi mühürlenir. İşte o zaman onun için doğru da yanlış da aynıdır. Çünkü hiçbir nasihat artık fayda etmez.
Hocam Tartışmaya dayalı olarak yorumu algılamayın lütfen 2. ve 3. cümlelerinize ben katılmıyorum.
Önceki iş yerimde din ve siyasi anlamda karşı fikirde olduğum insanlar olmasına rağmen. Namaz konusunda sorumluluklarımı yerine getiriyordum. Saygı çerçevesinde olduğu sürece çevrenizde isterse ateist olsun. Size gösterdiği saygıyı, müslümandan daha çok gösterebiliyor.
Şimdi çalıştığım iş yerinde mesela islam üzerinden ahlak kavramı yapan bir büyüğüm var. Söylemlerin çoğu ters, Yani insan müslüman değilse ahlaksız olacak kadar ileri gidiyor. E haliyle bende namazı boşladım.
Benim için ırkı, cinsi, mezhepi, fikirleri veya kararları ne olursa olsun. Ben buna bakıyorum abi
Konu sahibine gelecek olursak
Ablam hafız, Eniştemle evlendiğinde eniştemin namaz gibi bir kavramı yoktu. Cuma'dan cumaya gider gelirdi. Evlilikleri 10 yılı geçmiştir ve şu son 1 senede namaz ve ilim konusunda çok ciddi bir yol katetti. Din ile sohbet ettiğimizde sanırsınız kendisi hoca biz ise öğrenci
Allah bozmasın.
Bir diğer arkadaş da eşi ile başı açıkken sevgili durumu vardı. Evlilik arifesine girmeden bir kaç sene önce eşi başını kapatma kararı aldı. Kararı alırken arkadaşımın "başını kapatmazsan seninle evlenmem" gibi bir tepki verdiğini düşünmüyorum. Kız büyük ihtimalle sorumlulukların farkına varınca kapanma hissiyatına girmiş ve kapanmış olabilir.