Evlilik söz konusu olduğu için yazma gereği duydum.
Sizinle benzer düşüncedeyim. Ancak size tavsiyem önce “insan” olması gerekir seçeceğiniz kişinin. İbadetten ziyade, size insanlığı lazım.
Örnek: Eşim 5 vakit namaz kılmaz, ben kılmaya gayret ederim. 5 vakit namaz kılan, “hafız” olan komşumuzun gelini, alt katında oturan kayınvalidesine torununu en son 1,5 yıl önce göstermiş.
Eşim, benim yatalak babaanneme bakmayı kabul etti, altını her gün annemle ikisi değiştirir. Tüm bakımlarını yapar. Ayrıca kendisi de çalışıyor memur. Üstelik benim haberim olmadan annem ve babamı da bizle yaşamaları için ikna etmiş.
Gelelim sorunuza, en güzel teşvik yaşantıdır bence. Siz yaşayın, eşinizi mutlu edin, bir süre sonra bence kendiliğinden değişecek bazı şeyler. Ama ısrarla vurguluyorum, önce “insanlık” gelmeli. Kişinin ibadeti Allah ile arasında, insanlık ise hepimize lazım.
şimdiden mutluluklar dilerim, her şey gönlünüzce olsun.
Kesinlikle öyle hocam sadece din yönünde bakmıyorum, yargılamıyorum da. İnsanlık konusunu yeterince inandığım güvendiğim bir insan olduğu için böyle bir yola adım attık birlikte sadece inancım gereği süreklilik halinde kılmasına nasıl yol gösterebilirim sorusuydu.. değerli yorumunuz için teşekkür ederim