Alıntıdır.
Yillardan 1996. Musa Eroglu abimizin bu sarkisi piyasaya yeni yeni cikmis. O zamanlar 17 yasindayim. Tam kanimizin deli aktigi zamanlar. Babamin bir bakkal dükkani vardi. Ve her pazartesi günü köyden kadinlar gelir, bizim Bakkalin önüne kücük tezgahlar kurup köy ürünleri satarlardi. Tam bizim bakkalin kapisinin yaninada babannesiyle birlikte bir kiz gelirdi. Ara sira babannesinden gizli bana bakip bakip yüzüme gülümserdi. O gülümsedikce benimde dünyam güzellesirdi. O bana tatli tatli gülümsedikce , Kendimce heralde benden hoslaniyor diye düsünürdüm ve onu bu klipte oynayan bayana benzettigim icin kendi kendime köylü güzelim derdim. Pazartesi günü aksam olup onlar gidince, 1 hafta boyunca onu düsünüp, gelecek pazartesi günü bir yolunu bulup kesin onunla konusacagim diye kendimi cesaretlendirirdim. Ama bekledigim pazartesi günü gelince hicbir zaman o cesareti bulupta onunla konusamadim. Sonra pazara gelmemeye basladilar. 1 hafta oldu, 2 hafta oldu haftalar oldu bir daha gelmediler. sonunda orda pazarcilik yapan bir teyzeye sordum. buraya bir kiz ve babannesi geliyordu onlar neden artik gelmiyor diye. O teyzede onlarin bir aksam köye dönerken yolda kaza gecirdiklerini ve kazada babasiyla birlikte babannesinin ve kendisinin öldügünü söyledi. Ben o kizin ismini bile o öldükten sonra ögrendim. Uzun lafin kisasi Siz sevdiklerinize sevdiginizi bugün söyleyin. Cünkü Yarin gercekten cok gec olabiliyor. Simdi yas oldu 38. Evlendik, coluk cocuga karistik. Ama ne zaman Musa Eroglu abimizin Halil ibrahim sarkisini bir yerlerde duysam, O köylü güzeli aklima geliyor. Ve ayni gülümsemesiyle bana bakiyor. Mekanlari cennet olsun.
https://www.youtube.com/watch?v=kmzOyu0s-4M