Bu sabah bir yetimle tanıştım, binanın girişinin merdiveninde oturuyordu 14-15 yaşlarında bir erkek çocuk kendisiyle konuştum ne yapıyorsun falan, babasını 4 sene evvel kaybetmiş. Anneside 2 gündür yoğun bakımdaymis kardeşleriyle anlaşamadığı için evden çıkıp gelmiş oturmuş ağlıyordu herşeyi anlattı gidip evlerine bakinmak yardımcı olmak istedim, eski zamanlarda tandırlar vardı belki bilirsiniz evin tavanı resmen bir tarafı çökmüş birçok yerden su alıyor rutubetli hani inanın oraya girerseniz 2 saat oturamazsiniz aile perişan haldeydi.
2 gündür birşey yemedigini söyledi, bu şekilde o kadar insan var ki aramızda. Ve yardımcı olmayı bırak birde bu şekilde yazmak bence hiç hoş olmamış. 20 yaşındayım beni bosverin çöpten ekmek toplayan anneler mi görmedim desem, açlıktan ölen çocuklar mi, bunlar var gerçekten aramızda var. Destek olmak zorunda değilsiniz ben sadece yazıyorum. Neyse Allah herkesin gönlüne göre versin.