Bu satırları yazıp burda değerli arkadaşlarım ile dertleşmek istedim. Belki burayı bir gün okuyan birinin hayata bakış açısı değişir.
4 günlük evliyken bu hayatta en mutlu günlerimi yaşarken her şeyden habersiz bir günde çok zorlu bir mücadeleye başladım. Her şey sadece 1 günde oluyor. Hayatınızın 180 derece dönmesi bu kadar basit. Bir pamuk ipliğine bağlı yaşıyoruz. Yarın ne olur bilmiyorum.Babam bu hayattan göçmeden önce bana en büyük miras olarak mücadele etmeyi öğretti. Şimdi onun bana bıraktığı güçle ayaktayım. Ne olursa olsun, son nefesime, son hücreme kadar savaşmaktan vazgeçmeyeceğim. Çünkü pes etmek bana göre değil; ben mücadele ederek yaşamayı öğrendim. Sevdiklerinizi ertelemeyin.
Kendinize iyi bakın dostlar