Yaş ilerledikçe anlıyorum ki işin en zor kısmı iş yapmak değil, insanlarla uğraşmakmış.
Gün içinde gelen onlarca mesaj, bitmeyen pazarlıklar, ortadan kaybolan kişiler, borcunu zamanında ödemeyenler, her konuda uzman olduğunu düşünenler...
Açık artırma açarsınız, almak için değil konuyu baltalamak için teklif veren çıkar. Saatlerce bilgi verirsiniz, "Tamam hocam, IBAN atın" der, ardından bir daha ulaşamazsınız. 2026 yılında hâlâ 2013 fiyatlarıyla hizmet bekleyenler olur. 500 TL'lik alışverişle şirket satın aldığını zannedenler ayrı bir konu.
İşin yorucu tarafı yoğunluk değil aslında. İnsanların tutarsızlığı, verdiği sözü tutmaması ve karşı tarafın zamanına değer vermemesi.
Yıllar geçtikçe para kazanmaktan çok, kiminle iş yapılacağını öğrenmenin daha değerli olduğunu fark ediyor insan.
Her mesaj müşteri olmuyor, her müşteri de iş ortağı olmuyor. Bazen en büyük kazanç, yanlış insanlarla çalışmamış olmak oluyor.