her şeyden öte çocukken kesemediğimiz seneler oluyordu bazen hatırlıyorum biz hiç kimseden pay beklemezdik babam gider kasaptan o hafta ciğer alır bayram sabahı bize yedirirdi. Sonra akrabalardan getiren olursa birkaç gün tüketirdik. Yağlı gelmiş kemikli gelmiş şöyle gelmiş böyle gelmiş diye evde hiç konuşulduğunu hatırlamıyorum gönlünden kopmuş göndermiş diyorduk. Kestiğimizde de kesmeyen akrabalarımıza komşumuza götürüyorduk onlar da hiç azdı çoktu yağlıydı kemikliydi demiyordu. Eskiden utanma vardı heralde şimdi insanların ar damarı çatladı eskiden aç da olsan kimseye bahsedemezdin bahsetmeyi bırak belli bir etmezdin şu son 10-15 yılda insanlar sanki formatlanmış gibi. Çok acayip ben eski günleri özlüyorum.

Eskiden mesela bayramda tatile gitmek akraba gezmemek ayıptı. Şimdi paşam tatile gidiyor payını da geldiğinde buzluktan istiyor. Restorana balık yemeye gidiyor 3-5 kilo lop et kurban payı bekliyor.

Gerekirse mesai yapın, ek iş yapın mutlaka kurbanınızı kesin çoluk çocuğunuzun başını yere düşürmeyin. Kestiğinden gelen misafire ikram edin birkaç pay da tanıdığınız bildiğiniz gerçekten ihtiyaç sahibi olana dağıtın kalan da zaten 2 ay 3 ay anca akşam yemeklerine yeter çoluk çocuğunuz vitamin alsın protein alsın oturun yiyin ihtiyaç sahipliğiyse zorla bulup buluşturup kurban kestiğin için asıl ihtiyaç sahibi zaten sensin. Parası olduğu halde kesmeyen değil ihtiyaç sahibi. Kendini zorlayıp kesen adama da kimse 3'te 1'ini niye dağıtmadın diyemez