Dostum 22 yasındayım 2 yıldır haftanın 6 günü işe gidip afedersin eşşekten farksız çalışan biriyim evden dısarı dogru düzgün çıkmam çıkamam o kadar vaktim kalmıyor genelde.Gençliğimizi bir hiç uğruna satmışız istediğim hayalini kurduğum şeyleri almak için bile istediğim yere varamadım . O kadar umutsuzum ki bazen hiçbir şey başaramayacağımı düsünüyorum.bazıları diyebilir kendini geliştir şunu yap bunu yap kpss girdim farklı kurumlarda mülakatlara gittim ama torpilsiz biryerlere gelmek zor gibi duruyor.Annemin babamın başını yere eğmemek için yaşıyorum başka bir amacım yok.Umarım bir gün istediğin arabayı alıp bu kadar para düşünmeden rahat rahat binebilirsin.