Çoğu zaman beklenti, yolculuk varacağın yerden daha keyifli oluyor. Birde çağımızın laneti "doyumsuzluk" kapitalizm sağolsun insanların arzularını besleyip oradan besleniyor insan da dünyayı yese duymayacak bir varlık olduğu için buna kapılıyor.
Çözüm, diyojen gibi elindeki kötü şaraptan tad alırken uzatılan kaliteli şarabı reddetmekde olabilir çünkü kaliteli olanı tadarsan elindekinden soğuyabilirsin.
Yada pinky blinders' de tommy shelby'nin o kadar güce rağmen gidip hayvan dışkısı küreyerek nereden geldiğini kendine hatırlatarak bir nevi denge arayışı olabilir.
yolculuğun büyüsü yol bitene kadar
Yeni yollar da çözüm olabilir
Özenli yorum için teşekkürler, şahsi olarak kapitalizmi benimsiyorum ama kullanmak için değil sömürülmemek için.
Kumar yok, alkol yok, yasa dışı bir şey yok, yalan söylemem (ağırlığını taşımam)
Hedefler koyarak ilerledim çocukluğumdan bu yana, yaş 43 oldu, neredeyse hiç üzücü bir şey yaşamadım, çoğu fırsatı bilerek isteyerek reddettim, kendi hatalarım oldu genelde.
Geldiğim noktada son olarak şunu yazayım
Nisan ayında eşimle balkonda İstanbul'da konuşurken "evi ne zaman bitireceksin" dediğinde "her an her şey değişebilir" dedikten 30 dk sonra Çanakkale'de iş için aradılar ve 1 aydır buradayım. Okullar açılana kadar bitecek ev.(4 profesyonel mesleğim var)
Sorun şu ulaşılamayacak hedef koymuyorum, uzun vade hedefler, örneğin 20 yıl sonrasında çocukların geleceğini planlama (maddi refah olarak)
Bu planda gerçekleşecek çünkü matematik doğru kurgulandığında sorun mutlaka çözülür.
Şuan ruhsal ya da mental keyif amacım kaybolmuş gibi, finansta 0 dan 1 milyona ulaşmak çok zordur sonrası ise çok kolaydır çünkü mental (zihinsel) olarak artık kazanmayı öğrenmiştir ve bileşik gücün başlangıç barajına gelmiştir.
Yaş 43, milyar hedefim yok çünkü zaman yok. Para sadece yaşamak için, yaşamın iyi ise daha fazlası köleliktir (hoş geldin kapitalizm)
Her şey bitip havuz başında otururken mutlu olacağını sanıyorsun ama asıl mutluluk sanırım onun hayaliydi (simyacı kitabına atıf)
Son olarak, bir gösterişli cafede ice amiericano içerken masaya parlement koymak varken (yapabilme imaknı) bir kahvede 10 liralık çay ve tütün. Gösteriş zevkim de yok arkadaş
Güzel bir konuya değinmişsiniz.
Zengin değilim fakat amaçsızım ve amacı olup onun için çabalayan insanları gördükçe imreniyorum. Çünkü;yaşam hevesleri oluyor. Ulaşınca mutlu oluyorlar;ulaşamayınca da en azında mutsuz bir his oluşuyor.
Benim ise ne araba ne evlilik ne yurt dışı hevesim var. Mutlu değilim mutsuzum fakat bu mutsuzluk işin garip tarafı rahatsız da etmiyor.
Amaç mutlaka olmalı, iyi bir planla birleşince gerçek oluyor. Bizzat şahidim
Sen yaşamak için çalışır, para biriktirebilirsen de hayattan zevk aldığın şeyleri yapmaya çalışırsın. Zenginlerin parası olduğu için zaten zamanı satın almışlardır, onların senin gibi çalışmaya ihtiyacı olmadığı için zamanının tümünü yapmak istediği yapmaktan haz aldığı şeyleri yaparak yaşarlar, yeterince açık umarım....
Sorun tam olarak bu hocam zenginlerin yapmak istediği şeye ulaşma kapasitesine çok yakınım. Eksik tarafı benim paradan ziyade isteklerimin olmaması.